Choroby, które utrzymują się w stadzie świń z powodu braku właściwej diagnozy, powodują spadek opłacalności produkcji i tym samym zmniejszenie konkurencyjności gospodarstwa. Utrzymanie optymalnego stanu zdrowia zwierząt i wysokiej produkcyjności stada będzie jednak możliwe tylko wtedy, gdy rolnik przekona się o gospodarczych zaletach współpracy z lekarzem weterynarii, a lekarz stanie się partnerem dla rolnika i przestanie być postrzegany jedynie jako osoba kojarząca się ze zbędnymi wydatkami.

Współpraca z lekarzem
Utrzymanie stada świń na wysokim poziomie zdrowotnym wymaga od rolników sporego wysiłku, zarówno we wprowadzaniu, jak i konsekwentnym przestrzeganiu nowoczesnych systemów chowu oraz ogólnie pojętych zasad biobezpieczeństwa. Wśród rolników ciągle jeszcze panuje błędne przekonanie, że rozwiązanie problemów zdrowotnych w chlewni zależy głównie od tego, „co znajduje się w strzykawce”. Wolą więc zastosować zastrzyk „czegokolwiek”, niż zmienić swoje przyzwyczajenia w zarządzaniu fermą.
Do nadzorowania chorób w gospodarstwie lub systemie produkcyjnym niezbędna jest umiejętność ich precyzyjnego wykrywania. To przede wszystkim lekarz weterynarii musi orientować się, jakie choroby występują w chlewni i jak zmienia się sytuacja epizootyczna gospodarstwa. Regularne monitorowanie statusu zdrowotnego świń w fermie z jednej strony pozwala właścicielowi zwierząt na podejmowanie optymalnych decyzji w zakresie warunków utrzymania i żywienia, a z drugiej ułatwia lekarzowi weterynarii stosowanie odpowiednich działań profilaktycznych lub leczniczych.
Podstawowe badania kliniczne powinny być przeprowadzane przez lekarza nadzorującego chlewnię regularnie, co najmniej raz w miesiącu, we wszystkich sektorach i grupach technologicznych. Ważnym jest więc, aby osoba obsługująca chlewnię została przyuczona do prawidłowej oceny stanu zdrowia trzody, żeby wyrobiła sobie nawyk stałej obserwacji zwierząt. Nie chodzi jednak o wiedzę dotyczącą konkretnych chorób, ponieważ wiele z nich coraz częściej wykazuje objawy trudne do uchwycenia. Wydaje się, że o wiele ważniejsze jest to, aby osoba obsługująca chlewnię była w stanie w ogóle powiadomić lekarza, że u zwierząt występują zaburzenia czy też odchylenia od prawidłowego stanu zdrowia.
Badanie kliniczne świń musi być przeprowadzone ze szczególnym uwzględnieniem objawów chorób zakaźnych, w tym między innymi takich, jak: zakaźne zanikowe zapalenie nosa, dyzenteria, adenomatoza, salmoneloza, pleuropneumonia, mykoplazmoza, świerzb, streptokokoza oraz choroba Glässera. Rozpoznanie choroby można postawić zarówno na podstawie objawów klinicznych, jak też analizy wskaźników produkcyjności w stadzie, takich jak zmniejszenie przyrostów masy ciała, pogorszenie apetytu, spadek skuteczności krycia, wzrost odsetka martwo urodzonych prosiąt lub padnięć.
Przegląd stanu klinicznego zwierząt powinien być prowadzony zgodnie z ciągiem procesu technologicznego. Badanie należy zatem rozpocząć od oceny zdrowia oraz analizy zasad postępowania w obrębie stada podstawowego, czyli wśród loch, knurów i loszek remontowych. Kolejne sektory wizytacji to porodówka, warchlakarnia i tuczarnia.