Odchów brojlerów kurzych może być uzupełnieniem głównej produkcji, jaką prowadzi się w danym gospodarstwie. Na ogół odchów ten jest prowadzony w celu uzyskania mięsa dla potrzeb własnych. Jeżeli rolnik dysponuje niezagospodarowanymi pomieszczeniami, w których wyposażenie może zostać użyte dla brojlerów, ma możliwość zwiększenia skali tej produkcji. Musi przy tym pamiętać m.in. o obowiązujących przepisach weterynaryjnych, które nakładają specjalne wymogi z chwilą przekroczenia w odchowie 500 sztuk. Musi ponadto trafnie dobrać rasę lub linię i zapewnić odpowiednie żywienie dla konkretnego rodzaju kurcząt.

Specjalne rasy

Odchów kurcząt rzeźnych na niewielką skalę prowadzony jest w takich warunkach, które dość znacznie ograniczają intensywność produkcji. Z tego powodu najlepiej wybierać rasy kur w typie ogólnoużytkowym. Należą do nich żółtonóżka albo zielononóżka kuropatwiana, a wśród mieszańców – kurczaki typu Astra. Istnieje jednak jeszcze wiele innych ras i mieszańców, charakteryzujących się wolniejszym wzrostem i nadających się do tego typu chowu, np. Rosa. Najważniejsza cecha wymienionych tu ptaków to ich niezbyt intensywny wzrost. Kupując typowego brojlera, który bardziej nadaje się do warunków fermowych, często zapomina się, że jego potencjał wzrostu jest bardzo wysoki. Tym samym taki brojler wymaga specjalnych warunków utrzymania i odpowiedniej paszy. Takie pisklęta są też wrażliwsze i szybko reagują na nieodpowiednie środowisko.

Decydując się na ekstensywny chów kurcząt rzeźnych, trzeba założyć, że będą one utrzymywane dużo dłużej niż 6–7 tygodni, aby osiągnąć masę ciała zbliżoną do 2 kg. Przykładowo kogutki i kury ras zielononóżka i żółtonóżka kuropatwiana do 20. tyg. mogą mieć 1,6–1,9 kg, a mieszaniec Astra – 1,9–2,1 kg. Na rynku dostępnych jest też wiele innych mieszańców, które charakteryzują się wolniejszym wzrostem, nadając się tym samym do tego typu chowu.