Udział genów dzikich kaczek i gęsi powoduje u mieszańców wzrost zdolności adaptacyjnych do różnych warunków chowu, bardzo dobrą żerność i odporność na niskie temperatury. Skład chemiczny mięśni piersiowych i nóg oraz walory kulinarne mięsa są u mieszańców znacznie lepsze niż u kaczek i gęsi domowych. Dlatego takie badania mogą być przydatne nie tylko dla rolników, lecz również dla przemysłu spożywczego.

Na Fermie Hodowlanej Drobiu Wodnego w Dworzyskach prowadzone są badania nad krzyżowaniem i oceną mieszańców dzikich kaczek krzyżówek z kaczkami domowymi rasy pekin i orpington. Uzyskano ród, mający dobre cechy mięsne i reprodukcyjne, któremu dano symbol K11. Średnia masa ciała 7-tygodniowych kaczek K11 wynosi obecnie 2,5 kg, masa tuszki 1,6 kg, a wydajność rzeźna - 64 proc.. Udział mięśni piersiowych w tuszce patroszonej przekroczył 12,5 proc., nóg - 14,5 proc., a zawartość skóry z tłuszczem podskórnym zmalała do 28 proc..

Kaczki K11 są bardzo żywotne i odporne na złe warunki środowiska. Ich mięso ma korzystny skład chemiczny i jakość w porównaniu z kaczkami bez udziału genów dzikich kaczek. Odznaczają się również bardzo dobrymi cechami reprodukcyjnymi.

Dla restauracji i barów bardzo atrakcyjne mogą być kaczki pomniejszone, tzw. minikaczki, które wyhodowano w latach 1975-1982 i nadano im symbol K2. Uzyskanie niewielkich białych kaczek o sylwetce podobnej do dzikich kaczek krzyżówek było wynikiem krzyżowania dzikich kaczek krzyżówek z małymi kaczkami angielskimi. Kaczki te są bardzo odporne na niekorzystne warunki środowiska, a także bardzo ruchliwe i żerne. Mają piękny wygląd i dlatego doskonale nadają się do gospodarstw agroturystycznych. W ciągu roku znoszą od 110 do 140 jaj o masie około 70 g. Zapłodnienie jaj dochodzi u minikaczek do 95 proc., a wyląg piskląt z jaj zapłodnionych do 80 proc.. Masa ciała 7-tygodniowych kaczorów wynosi średnio 1,7 kg, a kaczek - 1,5 kg. Zużycie paszy nie jest duże i wynosi 3 kg na 1 kg przyrostu masy ciała.

Tuszka minikaczek ma proporcjonalny kształt i jest dobrze umięśniona. Procentowa zawartość mięśni piersiowych i nóg oraz skóry z tłuszczem podskórnym w tuszce patroszonej jest podobna jak u kaczek K11. Cechą charakterystyczną minikaczek jest drobnowłóknistość mięśni piersiowych, która ma korzystny wpływ na kruchość mięsa po upieczeniu. Barwa mięsa jest ciemniejsza niż u innych kaczek typu lekkiego i zbliżona do mięsa kaczek dzikich. Minikaczki spełniają wszystkie wymogi mięsa dzikich kaczek, a jednocześnie zawierają w tuszce i podrobach znacznie mniej substancji szkodliwych, takich jak sole metali ciężkich czy pestycydy.

Równie korzystnymi cechami odznaczają się krzyżówki gęsi domowych i dzikich. Takim połączeniem są potrójne i poczwórne mieszańce gęsi białych kołudzkich, gęgawych i słowackich. Mają delikatne i soczyste mięso o wyśmienitym smaku, zbliżonym do smaku mięsa ptaków dzikich. Wyróżniają się bardzo dobrym umięśnieniem piersi i nóg, które stanowią łącznie 37 proc. tuszki patroszonej z szyją. Mięso jest drobnowłókniste, wyróżnia je bardzo korzystny procentowy udział włókien czerwonych, o małej średnicy, do udziału włókien białych, o większej średnicy. Zapewnia to po upieczeniu dużą kruchość mięsa. Tuszki gęsi są kształtne i nieotłuszczone, gdyż zawierają tylko 22 proc. skóry z tłuszczem podskórnym. Mięso gęsi jest bogate w białko (20 proc.) i tłuszcz śródtkankowy (4-5 proc.)

Źródło: "Farmer" 02/2005