Zwierzęta mogące swobodnie wyrażać swoje zachowania, żywione paszami bez antybiotyków i hormonów wzrostu, mogące korzystać z wybiegów dają nam wysoko jakościowe produkty, które coraz bardziej cenimy. Aby prowadzić takie gospodarstwo, trzeba spełnić wiele wyśrubowanych norm, nie wystarczy, jak się czasami sądzi, zapewnienie zwierzętom „wolnych wybiegów”.

Produkcję ekologiczną regulują rozporządzenia i ustawy.

W ich myśl przy wyborze zwierząt do hodowli pierwszeństwo powinniśmy dać rodzimym rasom lub odmianom. Do produkcji jaj w gospodarstwach ekologicznych zaleca się m.in. rodzime zielononóżki kuropatwiane czy rasę polbar. Jeśli jaja chcemy sprzedawać jako produkty ekologiczne (oznaczone kodem 0), nioski je znoszące muszą być chowane zgodnie z założeniami rolnictwa ekologicznego co najmniej 6 tygodni.

Kury muszą mieć zapewniony dostęp do odpowiednich pasz, wody i wybiegów. Ważna jest obsada zwierząt, czyli ich liczba przypadająca na jednostkę powierzchni, dla niosek wynosi ona do 2500 sztuk/ha wybiegu. Teren ten (wybieg) musi być pokryty roślinnością, z dostępem do karmideł i poideł, oraz zabezpieczony przed wydostaniem się ptaków poza jego granice.

Dodatkowo drób nie może być utrzymywany w klatkach, musi mieć możliwość korzystania z wybiegów, szczególne wymagania są również stawiane kurnikom: 1/3 ich powierzchni musi być pełna (nie z listew, krat itp.) i wyścielona ściółką, nioski muszą mieć wystarczająco dużo miejsca do gromadzenia odchodów oraz możliwość swobodnego korzystania z grzęd dostosowanych do ilości i wielkości drobiu. To samo dotyczy wejściowych otworów w kurniku (dostosowanie do wielkości ptaków, swobodne przechodzenie zwierząt). Ściśle określono, że w jednym kurniku może przebywać maksymalnie 3000 niosek.

W rolnictwie ekologicznym obowiązują także limity na przedłużanie nioskom dnia świetlnego. Sztuczne światło może uzupełnić naturalne do 16 godzin dziennie, bowiem zwierzęta muszą mieć zapewniony, trwający nieprzerwanie i minimalnie 8 godzin, czas na wypoczynek nocny, bez sztucznego światła.

Przepisy określają również, na jaki czas pozostawić puste zagrody przed wprowadzeniem nowego stada i od jakiego wieku można prowadzić ubój, jakimi środkami dezynfekować wyposażenie gospodarstwa, jakich materiałów paszowych używać, a także jak zapobiegać chorobom i prowadzić gospodarkę nawozową.

Zapotrzebowanie na produkty „eko” w przypadku drobiu kojarzone ze szczęśliwą kurą znoszącą jaja, jest coraz większe. Konsumenci coraz bardziej cenią sobie produkty pochodzące od swobodnie się poruszających i żywionych naturalnymi paszami zwierząt, rozumiejąc, że kosztują one odpowiednio więcej.

Podobał się artykuł? Podziel się!