Kokcydiostatyki to preparaty chemiczne lub jonoforowe hamujące rozmnażanie pierwotniaka (Eimeria sp),wywołującego jedną z najniebezpieczniejszych dla produkcji drobiarskiej chorób ptaków. Należy pamiętać, że działanie profilaktyczne polegające na podawaniu ptakom omawianych substancji (jako dodatku do pasz) to istota zapobiegania groźnej, pasożytniczej chorobie dziesiątkującej stada i powodującej ogromne starty ekonomiczne.

Sposób stosowania kokcydiostayków, a także dopuszczone do obrotu preparaty są ściśle określone krajowymi aktami prawnymi. Niektóre z nich tj. salinomycyna, narazyna, monenzyna mają pochodzenie mikrobiologiczne inne zaś tj. robenidyna, klopidol amprol- chemiczne. Zatwierdzone preparaty (spośród wielu innych substancji o działaniu kokcydiostatycznym) mają potwierdzony min. krótki okres karencji, brak toksycznego działania na ptaki, brak działania hamującego wytwarzanie przeciwciał, sprawdzone, stabilne „zachowanie „ podczas przetwarzania i magazynowania pasz.. Preparaty kokcydiostatyczne by były nie tylko skuteczne, ale także bezpieczne dla zwierząt i ludzi muszą być zawsze stosowane pod ścisłą kontrolą i z zachowaniem pewnych zasad.

Przede wszystkim trzeba pamiętać o okresie karencji, który stosuje się na około 3-7 dni (ostatnia faza tuczu) przed ubojem ptaków rzeźnych, co sprawia, że jadalne części tuszek są pozbawione preparatu (mogą być spożywane przez ludzi), kurczętom przeznaczonym do reprodukcji preparaty podaje się do około 8-16 tygodnia, zaś mieszanki paszowe dla kur niosek zarówno jaj konsumpcyjnych jak i towarowych bezwzględnie muszą być pozbawione preparatu, co eliminuje ryzyko jego przeniknięcia do treści jaj i pogorszenia wskaźników lęgów. Wycofanie kokcydiostatyku z paszy dla młodzieży sprawia, iż zwierzęta mają szansę nabyć naturalną odporność na chorobę.

Stosowane kokcydiostatyki należy, co jakiś czas zmieniać, aby zapobiec uodpornieniu się na nie pierwotniaków, można podawać różne preparaty w różnych okresach odchowu, lub stosować je naprzemiennie. Równie ważne jest podawanie preparatów ściśle określonych dawkach, aby nie dopuścić do przedawkowania.

W zapobieganiu chorobie istotne znaczenie mają również prawidłowe warunki zoohigieniczne i żywieniowe.

Podobał się artykuł? Podziel się!