Pierwszy z nich, nastawia się na jak najlepsze wykorzystanie potencjału genetycznego brojlerów, uzyskiwanie najlepszych możliwych wyników produkcyjnych oraz maksymalizację zysku ze sztuki. Drugi model, wprowadza większy nacisk na optymalizację kosztów oraz osiąganie maksymalnych zysków z metra kwadratowego hali. System ten jest bardzo popularny wśród zachodnich producentów żywca.

W tym artykule warto przyjrzeć się obydwu modelom, porównać je ze sobą i odpowiedzieć na pytanie czy któryś z nich zasługuje na wyróżnienie?
Oba modele najlepiej zilustrować konkretnymi przykładami.

Ferma A
Ferma zarządzana z dużym naciskiem na maksymalizację wyników produkcyjnych. Z racji dużej intensywności wzrostu ptaków większy nacisk kładzie się na profilaktykę weterynaryjną. Żywienie ptaków uwzględnia wyższą koncentrację składników pokarmowych w paszy. Wyniki produkcyjne plasują się ponad przeciętną.

Ferma B
Ferma nastawiona na optymalizację kosztów produkcji preferująca mniej intensywny model produkcji. Zastosowano prozdrowotny program żywienia kładący duży nacisk na spokojniejsze, bezpieczne żywienie. Standardowe wyniki produkcyjne dla ferm wielkotowarowych.

                                                                       Ferma A    Ferma B
Wielkość produkcji    4000 m2 64.000 sztuk/cykl    4000 m2 68.000 sztuk/cykl
Średnia masa ptaka                                         2,50    2,40
Konwersja paszy (FCR)                                    1,75    1,90
Średnia cena paszy                              1370 zł/tonę    1340 zł/tonę
Cena pisklęcia                                               1,35 zł    1,35 zł
Koszty stałe / sztukę                                       1,20 zł    1 zł
Koszt żywienia kg                                           2,40 zł    2,55 zł
Cena  żywca                                                    4,00 zł    4,00 zł
Ilość rzutów rocznie                6 - 384.000 sztuk/rok    7 - 476.000 sztuk/rok
Produkcja żywca z m2                                       240    285,5

W przypadku fermy A koszt paszowy wyprodukowania kg żywca, w związku ze znacznie lepszym wynikiem produkcyjnym uzyskiwanemu dzięki bardziej skoncentrowanej paszy oraz większej dbałości o profilaktykę weterynaryjną (mniejsze zagęszczenie ptaków, dłuższe przerwy na „odpoczęcie obiektu”), jest znacząco niższy (o 0,12 zł/kg żywca) niż w przypadku fermy prowadzącej bardziej skumulowaną produkcję.
Jednakże w drugim przypadku, pomimo gorszych wyników technicznych, jesteśmy w stanie uzyskać więcej ptaków z metra kwadratowego hali, co z kolei zwiększa tonaż produkowanego rocznie żywca oraz zmniejsza jednostkowe koszty stałe (z 1,20 zł na 0,97 zł/sztukę).
Biorąc pod uwagę koszty stałe oraz koszty paszowe możemy pokusić się o porównanie przedstawionych modeli produkcji.

                                               Ferma A    Ferma B
Koszt produkcji na sztukę      8,55 zł    8,47 zł
Przychód ze sztuki                  10,00 zł    9,60 zł

Patrząc na to podsumowanie i biorąc pod uwagę liczbę wyprodukowanych sztuk ptaków (więcej na fermie B z tytułu zagęszczenia oraz większej ilości cykli produkcyjnych), można powiedzieć, że przy takich założeniach produkcja nastawiona na maksymalizację wyniku pod względem masy ciała oraz niskiego zużycia paszy na kilogram przyrostu, przynosi niemałą różnicę przemawiającą na korzyści tego właśnie modelu w kwocie 18.920 zł rocznie. Porównując zyski z metra kwadratowego uzyskujemy następujące wyniki:
Ferma A: 139,20 zł
Ferma B: 134,42 zł

I tutaj można by postawić kropkę. Jednakże biorąc pod uwagę matematyczne wyliczenia, można przyjąć, że model A jest o wiele bardziej opłacalny dla producenta. W uproszczeniu można powiedzieć, że najważniejszy jest niski FCR i większa masa ciała ptaków nawet kosztem większych kosztów obsługi oraz mniejszej ilości żywca z metra kwadratowego.
Jeśli jednak temat trochę rozwinąć i pokusić się o przeprowadzenie symulacji zmieniającej jedno z najbardziej niestabilnych założeń w tym biznesie jakim jest cena żywca, osiągnąć można odmienny wynik. Zamiast wariantu 4,00 zł za kilogram przyjmijmy, że obecnie żywiec kosztuje 4,20 zł. Obserwujemy, że wyliczenia wskazują tym razem na drugi wariant.

                                                Ferma A    Ferma B
Koszt produkcji na sztukę     8,55 zł    8,47 zł
Przychód ze sztuki               10,75 zł    10,32 zł

W tym wypadku model stosowany na fermie B jest o 17.560 zł bardziej opłacalny niż na fermie A. Ilustrując to przychodami z metra kwadratowego: