Parametrem mikroklimatu jest wilgotność – zarówno ta niska jak i wysoka powoduje straty. Przyczynia się do obniżenia produkcyjności ptaków, sprzyja rozwojowi drobnoustrojów, przyczynia się do zwiększenia podatności ptaków na choroby, a także jest przyczyną przedwczesnego niszczenia budynków.

Ponadto wilgotność zależy od temperatury wewnątrz budynku. Obserwujemy korelację, wraz ze wzrostem temperatury zmniejsza się wilgotność, a zwiększa wraz z jej spadkiem. W związku z tym latem zwłaszcza w czasie upałów mamy do czynienia z przesuszeniem jak i zapyleniem pomieszczeń.

Głównym źródłem pary wodnej w kurniku oprócz wilgotności są: ciepłe odchody, oddychanie ptaków czy nieumiejętna gospodarka wodna. Parowanie również odbywa się kosztem ciepła wytwarzanego przez ptaki, dlatego głownie te młode powinny przebywać w pomieszczeniu o umiarkowanej temperaturze, ale i o niskiej wilgotności.

Ptaki jako najmniejsze w porównaniu do pozostałych zwierząt gospodarskich mają największą powierzchnię ciała w porównaniu do swojej masy, dlatego też większą powierzchnią tracą ciepło.

Nadmierna wilgotność powietrza w przegrzanych jak i przechłodzonych obiektach obniża odporność ptaków. Wiąże się to z tym, iż drobnoustroje chorobotwórcze do rozwoju wymagają wilgotnego środowiska.

Ponadto zbyt niska wilgotność przy podwyższonej temperaturze prowadzi do zapalenia płuc, wysuszenia błon śluzowych górnych dróg oddechowych. Suche powietrze przyczynia się do powstania dużej ilości pyłów. Niska wilgotność prowadzić może do mikoplazmy. A na ogół wygląda to w ten sposób, że ptaki tracą apetyt i obniżają się dzienne przyrosty.

Przekroczenie dopuszczalnych norm wilgotności powietrza powinno być sygnałem dla hodowcy do szybkiej reakcji. Bo wiąże się to z dużymi startami materialnymi.