Pasożyty zewnętrzne sprawiają, że zaatakowane przez nie ptaki stają się niespokojne, słabiej się niosą i przyrastają. Wszoły czy roztocza bytujące w kurnikach i na skórze ptaków mogą przenosić choroby zakaźne, prowadzić do anemii a nawet śmierci swoich żywicieli.

Pasożyty zewnętrzne atakujące drób przebywają na skórze i w piórach ptaków, a także w szczelinach, uchyłkach ścian i pod podłogą pomieszczeń kurników. Sprawia to, że ich zwalczanie - aby było skuteczne,  musi być wykonane kompleksowo: poprzez likwidację ich na ptakach i w pomieszczeniach.  

Drób najczęściej atakują piórojady, ptaszyńce,  pchły i świerzbowce.  Te pierwsze żywiąc się krwią i złuszczonym nabłonkiem skóry i piór doprowadzają do ich uszkodzenia i wypadania, swędzenia skóry i niepokoju w stadzie. Piórojady są grzbieto- brzusznie spłaszczone, długie do 11 mm bardzo ruchliwe. Bytują u nasady piór w okolicach kości krzyżowej,  głowy, szyi i skrzydeł. Walka z owadami polega na dokładnym wymyciu pomieszczeń z zastosowaniem detergentu i dezynsekcji zwalczającej pasożyty w kurniku i na ptakach.  Środki chemiczne zwalczające piórojady mogą być w formie roztworów do oprysku (np. Solfatin), talków, proszku (np. Ficam 80 WP), aerozolu, płynów (np. Pularyl).

W letnich, ciepłych miesiącach na skórze ptaków mogą pojawić się krwiopijne ptaszyńce kurze (Dermanyssus gallinae). To właśnie je uznaje się za najbardziej szkodliwe i dokuczliwe pasożyty zewnętrzne drobiu. Na infekcje narażone są min. kury, indyki, perliczki i bażanty. Roztocza te mają owalny kształt i szarożółtą barwę, podłużne ciało ma długość w zależności od płci 0,6-0,75 mm. Atakują głównie w nocy, dnie spędzając w szczelinach kurnika. Są wyjątkowo odporne na niskie temperatury i brak pożywienia. Atakują skórę ptaków: po zmasowanym ataku młode osobniki giną od toksycznej śliny, dorosłe tracą na masie ciała, są osowiałe, mają pokaleczoną skórę i powyrywane i uszkodzone od drapania pióra, spadają ich możliwości produkcyjne.

Ptaszyńce przyczyniają się do powstawania dermanysozy objawiającej się anemią u drobiu, roznoszą białaczkę drobiu, toksoplazmozę, zarazki cholery i pomoru drobiu. Ich zwalczanie polega na wdrożeniu metod chemicznych i mechanicznych. Na ptaki stosuje się opryski akarcydami, na ścianach podłogach, oknach i gniazdach rozpyla się 0,5 proc.-0,2 proc. karbaryl.

Kurnik należy wcześniej wysprzątać ze ściółki, kurzu i resztek paszy. Mnogość preparatów dostępnych na rynku zootechniczno-weterynaryjnym sprawia, że możliwa jest częsta zmiana preparatu z substancją czynną działającą na ptaszyńca, co jest korzystne z powodu zjawiska oporności.

W zwalczaniu ptaszyńca istotne jest izolowanie zarażonych ptaków, dokładne spryskiwanie kurników, mycie karmideł  i klatek gorącą wodą z detergentem (przed opryskiem), zasiedlanie kurnika po około 10 dniach od zabiegu, przemienne oświetlanie pomieszczeń.