W ciągu ostatnich lat, odnotowuje się znaczący spadek spożycia mięsa wołowego i wieprzowego. Na naszych stołach, czerwone mięso, coraz częściej zastępowane jest przez tańszy drób. W kontekście stałego wzrostu produkcji mięsa drobiowego i jaj, warto zastanowić się nad źródłami białka wykorzystywanymi w produkcji pasz dla drobiu. Zagadnienie to, nabiera szczególnego znaczenia w świetle planowanego na początek 2017 roku wprowadzenia zakazu stosowania pasz pochodzących z roślin GMO. Czym zatem zastąpić w przyszłości śrutę sojową pochodzącą z upraw modyfikowanych genetycznie?

Rozwiązań jest kilka, jednak najbardziej realnym sposobem, jest wykorzystanie produktów ubocznych, uzyskiwanych w procesach produkcji oleju rzepakowego.

Do pasz rzepakowych zaliczamy makuch rzepakowy, uzyskiwany w procesie tłoczenia nasion rzepaku na zimno, oraz śrutę poekstrakcyjną, powstającą w procesie ekstrakcji oleju z nasion, za pomocą rozpuszczalników organicznych. Skład chemiczny makuchu, jest nieco inny niż śruty poekstrakcyjnej. Cechuje się wyższą wartością energetyczną i nieco niższą zawartością białka. W makuchu znajduje się więcej szkodliwych glukozynolanów, niż w śrucie, za to jest on bogatszy w lizynę i endogenną fitazę. Zawartość wspomnianych substancji maleje, wraz z obróbką termiczną, jaka następuje w procesie ekstrakcji.

Surowce rzepakowe, są bogate w aminokwasy siarkowe (metioninę i cystynę), przez co doskonale bilansują się z śrutą sojową zawierającą znaczne ilości lizyny. Tłuszcz, zawarty w paszach rzepakowych cechuje się bardzo dobrym profilem kwasów tłuszczowych (doskonały stosunek kwasów n-6 do n-3), poprawia, więc jakość tłuszczu występującego w mięsie i jajach. Surowce rzepakowe są także bogatym źródłem fosforu i wapnia. Dodatkową zaletą pasz pochodzenia rzepakowego, jest ich niska cena. Szacuje się, że białko rzepakowe, jest około 25% tańsze, niż białko sojowe.

Poekstrakcyjna śruta rzepakowa, może stanowić wysokobiałkowy komponent, dla wszystkich gatunków drobiu, choć pamiętać należy, że dla niektórych grup produkcyjnych, ich dopuszczalna zawartość, jest ograniczona.