Pszenżyto to zboże powstałe ze skrzyżowania pszenicy (forma mateczna) z żytem (forma ojcowska). Pierwsze krzyżówki zbóż wykonywano w Europie jeszcze w XIX wieku, zaś prace badawcze w Polsce rozpoczęto w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku.

Mieszaniec znalazł miejsce w żywieniu kur w znacznie szerszym zakresie niż żyto, różni się, bowiem od niego mniejszą zawartością substancji antyodżywczych (polisacharydy nieskrobiowe: pentozany, ß- glukany) stąd jest surowcem „bezpieczniejszym" w żywieniu zwierząt monogastrycznych.

Charakteryzuje się nieznacznie większą zawartością bogatszego w lizynę białka niż forma mateczna (jest to jednak parametr bardzo zmienny), wyższą zawartością popiołu i porównywalnym poziomem tłuszczu.

Pomimo wielu niekwestionowanych zalet, za ograniczaniem pszenżyta w dawce przemawia fakt jego największej w porównaniu do innych zbóż zmienności składu chemicznego. Uznaje się, że nasiona silnie pomarszczone są uboższe w skrobię, a bogatsze w białko, włókno i tłuszcz od ziaren prawidłowo wypełnionych. Jest to efekt zawężonego stosunku bielma do okrywy nasienno - owocowej.

Stosując pszenżyto w żywieniu drobiu- mieszanki paszowe należy uzupełniać preparatami enzymatycznymi. Aby poprawić wykorzystanie ziarna pszenżyta i zminimalizować działanie substancji antyodżywczych stosuje się arabinoksylanazy i ß- glukanazy.

W mieszankach dla indyków poziom pszenżyta może wynosić 5 proc. w mieszankach typu starter, do 25 proc. w końcowych mieszankach typu finiszer (udział może systematycznie wzrastać wraz z kolejnymi etapami odchowu), podobnie u brojlera kurzego w pierwszych mieszankach stosuje się 5 proc. udział zboża w dawce, do 30 proc. dla ptaków starszych. Dla nioski produkcyjnej zalecane poziomy pszenżyta to 20-30 proc.

Średnia cena pszenżyta wg sondy portalu farmer.pl to 510 zł/t netto, zaś pszenicy paszowej 620 zł/t netto i żyta 435 zł/t netto (dane z 26.03.2015 r.).

Podobał się artykuł? Podziel się!