Z roku na rok wzrasta w naszym kraju popularność przyzagrodowego chowu kur. Nawet osoby nie związane w większym stopniu z rolnictwem, a dysponujący odpowiednimi warunkami decydują się na prowadzenie niewielkiego stada kur. Choć badania naukowe nie wykazują jednoznacznie, by jaja lub mięso kur z chowu przyzagrodowego charakteryzowało się wyższymi walorami zdrowotnymi, każdy kto zna smak tradycyjnych wiejskich produktów bez problemu odróżni je od fermowych.

Spośród mnogości ras, rodów i linii genetycznych kur spotykanych w naszym kraju, na dużą uwagę zasługuje z pewnością zielononóżka kuropatwiana. Kury te zaliczane są w naszym kraju do ras rodzimych. Zielononóżka kuropatwiana oficjalnie za rasę uznana została na przełomie XIX i XX stulecia, jej historia sięga jednak prawdopodobnie wiele lat wcześniej. Okres świetności tej rasy przypada na lata 60-te minionego wieku, kiedy to zielononóżki stanowiły blisko 1/3 krajowej populacji kur. Niestety podobnie jak w przypadku innych ras rodzimych, następne dekady przyniosły ze sobą drastyczny spadek pogłowia, wskutek czego zielononóżka kuropatwiana znalazła się na skraju wyginięcia. Dziś jej pogłowie znajduje się na stabilnym poziomie, a popularność chowu przyzagrodowego sprawia, że przyszłość zielononóżki wydaje się bezpieczna.

Rasa ta zaliczana jest do kur typu średnio – ciężkiego. Masa dorosłej kury waha się w granicach 1,8 – 2,3 kg. Samce są naturalnie nieco cięższe: ich waga mieści się w zakresie 2,2 – 2,7 kg. W porównaniu z rasami typu lekkiego, wykorzystywanymi najczęściej w fermach wielkotowarowych, zielononóżki niestety nie mogą pochwalić się wysoką nieśnością. O ile na przemysłowych fermach udaje się osiągnąć nieśność na poziomie 280 – 300 jaj w roku, o tyle omawiana rasa maksymalnie znosi rocznie 180 jaj. Pamiętajmy jednak, że w przydomowym chowie nie wydajność produkcji jest na pierwszym miejscu, lecz jakość produktu końcowego.

A w przypadku zielononóżek jest ona godna uwagi. Pierwszą rzeczą która rzuca się w oczy, jest o ponad połowę niższa zawartość cholesterolu, niż w przypadku jaj od innych kur. Jaja od zielononóżek charakteryzują się ponadto wyższym poziomem witamin i składników mineralnych, lepszą strawnością białka, a przede wszystkim nieporównywalnie wyższymi walorami smakowymi.