PARTNERZY PORTALU
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl

Alpaki hobby i biznes

Autor: mgr inż Anna Morales Villavicencio

Dodano: 22-07-2008 16:23

Tagi:

Zainteresowanie hodowlą alpak rośnie na całym świecie, także w Polsce. Są utrzymywane jako zwierzęta towarzyskie albo użytkowe, dostarczające niezwykle cienkiej wełny, którą docenili projektanci mody.



Światowy handel alpakami jest coraz większy, gdyż rośnie popularność ich chowu jako zwierząt towarzyskich, a także ich wykorzystywanie w biznesie. Handel zwierzętami opiera się głównie na ich sprzedaży do reprodukcji w celu poprawy jakości okrywy włosowej. Mimo coraz większego popytu na całym świecie nadal najwięcej tych zwierząt pochodzi z Ameryki Południowej. Ich eksport z tego kontynentu jest ograniczony przepisami, limitowany i dość drogi.

Hodowla tych zwierząt nie wpływa negatywnie na ekosystem, ponieważ alpaki mają wypoduszkowane stopy, które nie wgniatają gruntu, a wydajny system trawienny pozwala osiągnąć im większą skuteczność żywienia. Hodowla alpak stanowi wspaniałą alternatywę dzięki wymienionym zaletom i niezwykle cienkiej wełnie o zdolności zatrzymywania ciepła oraz wyjątkowej miękkości, którą docenili projektanci mody na całym świecie.

Rasy

Wśród populacji alpak wyodrębniono dwie rasy: suri i huacaya, znacznie różniące się od siebie wyglądem i rodzajem okrywy włosowej. Masa ciała dorosłych zwierząt waha się u samic od 48 do 66 kg, a u samców – od 50 do 70 kg. Statystyki podające populację alpak nie dzielą ich jednak na rasy. Na świecie żyje ich 3 826 900, w 92 proc. przeważa rasa huacaya.

Łatwo odróżnić alpakę suri od huacaya. Suri jest delikatniejsza, a jej populacja drastycznie spadła przez okres konkwisty hiszpańskiej. Postrzegana jest jako ginący gatunek, o niezwykłym włóknie. Alpaki suri mają charakterystyczną okrywę włosową, która tworzy jakby welon, okrywając całe ciało łącznie z kończynami. Włókna stanowiące okrywę tworzą skupiska spiralnie skręcone w długie kosmyki. Rosną one prostopadle po obu stronach ciała, zostawiając odkrytą linię grzbietową. Runo przypomina okrywę owiec rasy lincoln.

Huacaya charakteryzuje się natomiast dobrze rozwiniętym korpusem ciała, małą głową i silną szyją. Wysokość w kłębie dochodzi do 80 cm, a gęsta gąbczasta okrywa włosowa pokrywa całe ciało łącznie z kończynami, przypominając z wyglądu owce rasy merynos.

Stopy z poduszkami

Alpaki są roślinożernymi przeżuwaczami, które różnią się od pozostałych znanych nam gatunków zwierząt gospodarskich. Adaptacje anatomiczno-fizjologiczne sprawiły, że mogą być hodowane w każdym klimacie. Alpaki są zwierzętami średniej wielkości i mają dość oryginalną budowę ciała, z delikatną głową, dużymi oczami i dwudzielną wargą. Głowa osadzona jest na długiej szyi, a tułów oparty na smukłych kończynach. Całe ciało pokrywa długa okrywa opadającą po obu stronach boków, a oczy przykrywa długa grzywka.

alpaki_huacaya.jpg

Autor: A. Morales Villavicencio

Opis: Alpaki huacaya latem całe dnie spędzają na pastwisku.

Dwudzielna warga służy do skubania roślinności bez wyrywania jej z korzeniami, co odróżnia je od pozostałych przeżuwaczy. Uzębienie u alpak składa się z ciągle rosnących siekaczy w dolnej szczęce (podobnie jak u gryzoni), dlatego w swojej diecie wybierają również pasze twarde, dzięki którym następuje naturalne ścieranie zębów. W górnej szczęce zamiast siekaczy mają płytkę kostno-skórzastą. U alpak występują dwa kły w dolnej i górnej szczęce i dwanaście zębów trzonowych. Młode zwierzęta mają 22 zęby mleczne, których przybywa, a w wieku 5 lat posiadają 34 zęby stałe.

Mimo że należą do rodziny parzystokopytnych, zamiast racic natura wyposażyła je w wypoduszkowane stopy składające się z dwóch palców zakończonych paznokciem. Taka anatomiczna budowa stopy sprawia, że zwierzęta te nie niszczą roślinności poprzez wgniatanie. Alpaki mają dużą pojemność płuc, i większą liczbę erytrocytów we krwi i wyższy poziom hemoglobiny. Ta specyficzna budowa i niezwykle wydajny system trawienny pozwala im przeżyć w bardzo trudnych warunkach klimatycznych. Trzykomorowy żołądek alpak potrafi przetwarzać pasze najniższej jakości w niezwykle cienkie włókno i smaczne niskokaloryczne chude mięso. W swojej diecie zwierzęta wykorzystują najtańsze pasze gospodarskie, dlatego szacuje się, że roczne utrzymanie alpaki kosztuje tylko 30 euro.

Ważny wybór

Chów alpak jest biznesem żywym. Zwierzęta muszą być nakarmione, napojone oraz chronione przed deszczem i chłodem. Wybierając ten rodzaj biznesu, należy zastanowić się, jak duży zysk z hodowli chce się osiągnąć. Czy zwierzęta będą traktowane jako źródło dochodu czy hobby?

Pierwsza decyzja to jaką rasę wybrać: suri czy huacaya, a może obie. Należy zwrócić uwagę na wygląd, typ runa i jego kolor, a także na cel hodowli: czy chce się hodować zwierzęta o pięknym wyglądzie jako żywe maskotki, czy zwierzęta hodowlane do dalszej reprodukcji. Wszystkie wymienione kategorie decydują o cenie zwierząt.

Dla celów agroturystyki częściej wybiera się alpakę rasy suri ze względu na oryginalny wygląd i ciekawy rodzaj okrywy, która stanowi rodzaj płaszcza. Głowa obrośnięta jest długim runem i zakrywa oczy, co sprawia u tych zwierząt wrażenie nieśmiałości.

Niezwykle niskie koszty utrzymania to wynik bardzo skromnej diety. Latem zwierząta są wypasane na pastwisku bez żadnego dodatkowego dokarmiania, ze stałym dostępem do wody. Mogą to być grunty nieużytkowane rolniczo, ugory i miejsca trudno dostępne dla pozostałych przeżuwaczy. Zimą podaje się alpakom siano i siekaną marchew.

Zwierzęta te najszybsze przyrosty masy ciała uzyskują w pierwszym roku życia, kiedy osiągają połowę wagi dorosłego zwierzęcia. Żyją 15–20 lat, dzięki czemu przez długie lata można się nimi cieszyć. Ich życie reprodukcyjne jest także długie i w ten sposób hodowla staje się długotrwała.

Alpaki dostarczają przede wszystkim włókna. Rodzą co roku jedno młode. Na mleko u tego gatunku nie można liczyć, gdyż wystarcza go tylko na wykarmienie potomka.

Jaki kraj?

Przy wyborze alpak ważny jest również kraj, z którego kupuje się te zwierzęta. Czy z Ameryki Południowej: Peru, Chile, czy z Australii, a może z USA? Niezależnie od miejsca zakupu i tak ich korzenie wywodzą się z Peru, ponieważ centrum hodowli znajduje się w miastach i regionach Arequipa i Cusco. Mimo że import tych zwierząt stał się wielkim interesem w ciągu ostatnich 30 lat, to nie Peru, ale Chile jest największym eksporterem alpak. Przepisy eksportowe w tym kraju są bowiem dużo łagodniejsze niż w Peru, dlatego zainteresowanie importem osiągnęło bardzo wysoki poziom, a liczba eksportowanych zwierząt jest bardzo duża.

Z danych Ministerstwa Rolnictwa Peru wynika, że równocześnie odbywa się legalny i nielegalny eksport tych zwierząt. Dla Peru ta kontrabanda oznacza nie tylko utratę dewiz, ale również jest okazją do utraty zwierząt o wysokiej wartości genetycznej. Według obowiązujących norm peruwiańskich jest wiele ograniczeń w eksporcie alpak. Każdego roku na wniosek Związku Hodowców Ministerstwo Rolnictwa przyznaje maksymalną liczbę zwierząt przeznaczonych na eksport w danym roku. Tę roczną liczbę przyznaje się agentom eksportującym na drodze publicznej licytacji w zależności od przyznanej kwoty.

Wymagania, które muszą zostać spełnione, dotyczą wieku zwierząt i grubości włókna. Nie można eksportować zwierząt o grubości włókna poniżej 22 mikronów, posiadających zęby mleczne lub młodszych niż 2 lata. Zabroniona jest również sprzedaż zwierząt nagrodzonych na oficjalnych wystawach. Próbki okrywy włosowej są analizowane w laboratorium przed wysłaniem zwierząt na kwarantannę. Zgodnie z protokołem sanitarnym zawartym między Peru i Australią alpaki powinny przebywać na kwarantannie nie mniej niż 90 dni, natomiast protokół sanitarny zawarty między Peru i Szwajcarią przewiduje 40 dni.

Pomieszczenia i zagrody

Zimą alpakom wystarczy za schronienie nieocieplony budynek (szopa, komórka) wyściełany słomą i wyposażony w koryto na marchew, siano czy pasze treściwe, jak również wiadro z wodą. Odchody wydalane są w jednym miejscu, dlatego też można je usuwać raz w tygodniu. Latem przez cały dzień alpaki utrzymywane są na ogrodzonym pastwisku.

Żywienie nie jest skomplikowane i składa się głównie z siana i wody zimą, ale można dostarczyć zwierzętom witamin, podając siekaną marchew. Można też dawać im gnieciony owies czy suchy chleb. Większe zapotrzebowanie na pasze mają samice w ostatnim trymestrze ciąży i w tym okresie zaleca sie podawać pasze treściwe. Latem alpaki mogą przez cały dzień przebywać na pastwisku, ale w słoneczne czy deszczowe dni powinny mieć zapewnione schronienie przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Ich wymagania wodne nie są duże, ale zdarza się, że piją wodę jakby na zapas.

Egzotyczne zwierzęta

Alpaki są roślinożernymi przeżuwaczami wywodzącymi się z Ameryki Południowej. Są łatwe w hodowli na każdym terenie. Na hektarze pastwiska można utrzymać 5–10 alpak. Zwierzęta te żywią się głównie zielonką, dlatego koszty żywienia ziarnem są niewielkie. Są inteligentne, odporne na choroby, łatwe w utrzymaniu i nie powodują strat w hodowli.

Źródło: "Farmer" 08/2008

Podobał się artykuł? Podziel się!
×

WSZYSTKIE KOMENTARZE (0)

BRAK KOMENTARZY

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 54.81.105.205
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin serwisu

Drodzy Użytkownicy!

W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych przetwarzamy Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. aktywności lub urządzeń użytkownika. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem.

Jeżeli korzystasz także z innych usług dostępnych za pośrednictwem naszych serwisów, przetwarzamy też Twoje dane osobowe podane przy zakładaniu konta, rejestracji na eventy, zamawianiu prenumeraty, newslettera, alertów oraz usług online (w tym Strefy Premium, raportów, rankingów lub licencji na przedruki).

Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych.

Pamiętaj, że w związku z przetwarzaniem danych osobowych przysługuje Ci szereg gwarancji i praw, a przede wszystkim prawo do sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych. Prawa te będą przez nas bezwzględnie przestrzegane. Jeżeli więc nie zgadzasz się z naszą oceną niezbędności przetwarzania Twoich danych lub masz inne zastrzeżenia w tym zakresie, koniecznie zgłoś sprzeciw lub prześlij nam swoje zastrzeżenia pod adres odo@ptwp.pl.

Zarząd PTWP-ONLINE Sp. z o.o.

Zgłoś swoje propozycje zmian!


Dziękujemy za współpracę!