Nasiona roślin strączkowych są, poza zbożami, jedynymi składnikami paszy, które rolnicy mogą pozyskiwać w swoich gospodarstwach i skarmiać jako składnik mieszanki pełnoporcjowej lub paszy treściwej uzupełniającej. Zaliczane są do pasz białkowych.

Pasza zbilansowana
Nasiona roślin strączkowych są traktowane jako pasza białkowa, głównie dla świń i drobiu, ale także dla bydła. Wykorzystanie białka przez świnie i drób zależy od jego składu aminokwasowego i strawności aminokwasów w jelicie cienkim, zaś w żywieniu przeżuwaczy – od podatności na rozkład przez bakterie w żwaczu i ilości białka przechodzącego do dwunastnicy.

Nasiona poszczególnych gatunków roślin strączkowych różnią się pod względem zawartości białka oraz składu aminokwasowego, a przede wszystkim ilości lizyny, której najwięcej jest w grochu, a najmniej w łubinach. Wartość biologiczną białka nasion roślin strączkowych ogranicza niedobór metioniny i tryptofanu, a łubinu żółtego także treoniny. Ziarno zbóż zawiera natomiast znaczne ilości tych aminokwasów, dlatego w wyniku połączenia z nasionami roślin strączkowych następuje wzajemne uzupełnienie się składu aminokwasowego białek. Uzyskuje się wówczas paszę o większej wartości biologicznej. Doświadczenia przeprowadzone  na kurczętach i świniach wykazały, że występujący w nasionach łubinu aminokwas gramina jest dobrze tolerowany przez te zwierzęta, a jego ujemny wpływ zaznacza się po przekroczeniu zawartości 0,4–0,5 g w 1 kg paszy.

Najczęściej uprawiana jest mieszanka grochu z jęczmieniem na nasiona, przy czym najkorzystniejszy udział nasion rośliny strączkowej w masie wysiewanych nasion wynosi 30 proc. Wyniki badań wykonanych w Instytucie Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach wskazują, że w uprawie grochu z pszenicą udział nasion rośliny strączkowej przy wysiewie może być zwiększony do 50 proc. Mieszanki strączkowo-zbożowe w porównaniu z komponentami uprawianymi w czystym siewie cechuje bardziej stabilne plonowanie i łatwiejszy zbiór ze względu na mniejsze zachwaszczenie i wyleganie. Uprawa mieszanek grochu z jęczmieniem jest korzystna, gdy gospodarstwo jest prowadzone przy ograniczonych nakładach, przy czym odmiany grochu o normalnym ulistnieniu i szybko rosnące są preferowane ze względu na większą konkurencyjność w stosunku do chwastów.