Czym można zastąpić białko ze zmodyfikowanej genetycznie soi, gdy zostanie wprowadzony zakaz jej importu? Śruta i makuch rzepakowy mogą tylko częściowo wypełnić powstałą lukę. W najlepszym razie będzie ich 1–1,2 mln ton. Uzupełni to krajowe zapotrzebowanie o 440 tys. ton (i to nie wcześniej jak w 2010 r.). Nawet w tak odległej perspektywie zabraknie nam w bilansie ok. 360 tys. ton białka. Może więc warto wrócić do produkcji pasz białkowych we własnym gospodarstwie?

Rodzime źródło białka
Rośliny strączkowe były przez stulecia rodzimym źródłem białka dla zwierząt. Wykorzystywano nasiona bobiku, peluszki, łubinu słodkiego czy zielonkę z seradeli. Ich ogromna popularność to efekt wyjątkowej plastyczności gatunkowej – uprawa udaje się niemal w każdym rejonie Polski. Poza zbożami są jedynymi białkowymi składnikami paszy, które można produkować w gospodarstwach. Białko roślin strączkowych jest bardzo dobrym uzupełnieniem białka zbóż. Pod względem składu aminokwasowego zawierają stosunkowo dużo lizyny, a mało metioniny i cystyny. Taki skład – zwłaszcza wysoka zawartość lizyny – powoduje, że bardzo dobrze uzupełniają ziarno zbóż, które jest ubogie w ten aminokwas. Dlatego pasze zawierające łubin, bobik czy groch i śruty zbożowe mają dużo wyższą wartość biologiczną. Jak wynika z badań przeprowadzonych w Instytucie Zootechniki w Balicach i na Akademii Rolniczej w Poznaniu łączne stosowanie białek z rzepaku i rodzimych roślin strączkowych daje podobne, a niekiedy lepsze efekty w żywieniu zwierząt niż stosowanie genetycznie zmodyfikowanej śruty sojowej. W gospodarstwach nastawionych na chów świń i bazujących na paszach własnych zboża zajmują nawet 85 proc. powierzchni. To podstawowy błąd płodozmianowy. Uprawa strączkowych jest więc nie tylko źródłem własnej paszy, ale także przełamuje ciągłość monokultury zbożowej. Stosując strączkowe w żywieniu tuczników starszych, można zastąpić nawet do połowy udział poekstrakcyjnej śruty sojowej albo mączki rybnej. Należy jednak pamiętać, że nie wolno tych komponentów całkowicie wyeliminować z dawki pokarmowej.