Królik biały popielniański jest to królik rasy średniej. Króliki tej rasy zostały wytworzone w Polskiej Akademii Nauk w Popielnie, stąd nazwa popielniańskie. Pierwsze prace nad wytworzeniem tej rasy prowadził prof. Amiński, krzyżując króliki białe polskie z olbrzymami belgijskimi białymi. Prace kontynuował dr Karłowicz. Jako rasa króliki te zostały uznane w połowie lat osiemdziesiątych. Populacja królików popielniańskich nie jest zbyt duża i została objęta programem ochrony zasobów genetycznych. Masa ciała u królików dorosłych wynosi od 4 do 5 kg. Dopuszczalna najniższa masa ciała u królików dorosłych to 3,5 kg, a najwyższa 5 kg.

Cechuje je szybki przyrost masy ciała. Króliki tej rasy odznaczają się wydłużoną sylwetką, dobrze umięśnionym tułowiem i lekko wydłużoną głową mocno osadzoną na krótkiej szyi. Długość głowy wynosi 10 cm. Tułów jest walcowaty, kończyny średnio długie. Uszy o długości 12-13 cm średnio owłosione, stojące, są ostro zakończone. Dopuszczalne u samic małe symetryczne wole (podgardle).

Oczy czerwone (albinos), pazurki cieliste. Okrywa włosowa królika białego popielniańskiego jest bardzo gruba i sprężysta o długości włosów pokrywowych 2,5-3,0 cm. Barwa włosów jednolicie śnieżnobiała. Jak wykazały badania, królik biały popielniański stanowi typ królika o użytkowości mięsno futerkowej. Mięso jest białe, bogate w witaminy i mikroelementy o niewielkiej zawartości cholesterolu. Samice wykazują wysoką plemność i płodność (średnia ilość młodych w miocie wynosi około 8 sztuk, z czego samica średnio odchowuje 90% potomstwa). Królik biały popielniański nie jest wymagający jeżeli chodzi o warunki klimatyczne cechują go także niewielkie wymagania żywieniowe.

1. Zaplanowanie i przygotowanie pomieszczenia na klatki
Pomieszczenia dla królików są bardzo ważnym elementem przy rozpoczynaniu hodowli. Opłacalność chowu królika często nie jest na tyle duża, żeby warto było budować nowe budynki. Lepszym rozwiązaniem wydaje się zaadaptowanie już istniejących miejsc. Pomieszczenia powinny być wygodne i funkcjonalne, urządzone tak, aby możliwie łatwe było karmienie, czyszczenie klatek, odkażanie, sprzątanie, wykonywanie podstawowych zabiegów. Niezbędnym elementem jest doprowadzenie wody do pomieszczenia ze zwierzętami oraz regularne usuwanie obornika i ścieków. Na użytkowość rozpłodową królików duży wpływ ma światło. Oświetlenie może być naturalne, sztuczne lub mieszane. Najlepiej jest, jeżeli w pomieszczeniach hodowlanych są okna, które dają naturalne światło. W okresach jesienno-zimowych należy uzupełniać niedobór światłem sztucznym, np. świetlówkami.

Przed przygotowywaniem pomieszczeń warto pamiętać, że króliki źle znoszą wysokie temperatury oraz bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Są wrażliwe na przeciągi oraz wilgoć, w związku z tym należy tak przygotować klatki i pomieszczenia, żeby w możliwie największym stopniu uniknąć tych czynników. Ważną sprawą jest ochrona przed szkodnikami – szczurami, myszami czy łasicami. Jeżeli hodowla odwiedzana jest przez osoby trzecie dobrze jest zainstalować na stałe w królikarni radio, które może być włączone prawie cały czas. Wtedy króliki lepiej znoszą obecność i głosy innych osób, wpływa to na mniejszy poziom stresu u zwierząt, króliki są spokojniejsze.