Zarówno duże profesjonalne gospodarstwa karpiowe jak i amatorzy, hodujący ryby w niewielkich zbiornikach wodnych stykają się z problemem zarastania powierzchni stawowych roślinnością wodną. Jest to zjawisko naturalne, występujące we wszystkich akwenach wodnych. Rośliny w zależności od rodzaju dna, głębokości i przezroczystości wody wyrastają ponad jej powierzchnię (rośliny wynurzone – szuwary), mają liście pływające na powierzchni wody (rośliny o liściach pływających), albo żyją pod nią, a na powierzchni wody pozostają tylko kwiaty (rośliny zanurzone).

Roślinność wynurzona
Roślinność wynurzona nazywana jest również twardą. Ma ona bogate w celulozę i trudno rozkładające się łodygi i liście, które obumierając po rozkładzie, tworzą nieurodzajny muł. Do najpopularniejszych roślin wynurzonych zaliczyć należy pałkę wodną, trzcinę, sit, oczeret jeziorny, turzycę, jeżogłówkę, strzałkę, tatarak, skrzyp. Twarda roślinność wodna rozmnaża się w pomyślnych warunkach niezwykle szybko, wypełniając nieraz swoimi łodygami całą powierzchnię stawu, uniemożliwiając bytowanie rybom. Pozostawiona sama sobie może w ciągu kilku lub kilkunastu lat wypłycić i zniszczyć całkowicie zbiornik wodny i zamienić go w bagno.

W niemniej dotkliwy sposób roślinność twarda wpływa na zmniejszenie produktywności zbiornika wodnego. W trakcie wzrostu roślinność ta pobiera z wody i dna stawowego olbrzymie ilości substancji odżywczych, powodując wyjaławianie stawu. Zwarta roślinność nadwodna ocienia wodę, nie dopuszcza promieni słonecznych i utrudnia nagrzewanie się wody, co skutkuje zmniejszeniem przyrostów ryb. Stawy zarośnięte roślinnością wynurzoną wykazują się nie tylko niską wydajnością naturalną, ale również wysokim współczynnikiem pokarmowym, co oznacza że hodowca musi skarmić więcej paszy, aby osiągnąć oczekiwane przyrosty ryb.

Na zmniejszenie wydajności zarośniętych zbiorników oprócz nikłych przyrostów wagowych poważny wpływ wywierają duże straty w rybach. Straty te przypisać należy złym warunkom sanitarnym panującym w stawach, sprzyjającym występowaniu wielu chorób. Utrudniona dezynfekcja dna stawowego powoduje, że ubytki ryb spowodowane chorobami są trudne do opanowania. Oprócz strat wywołanych śnięciami ryb istotne są również ubytki spowodowane przez drapieżniki – szczególnie ptaki, które na zarośniętych stawach znajdują szczególnie korzystne warunki do polowań na ryby hodowlane z trudem przeciskające się przez zarośnięte partie stawów.