Sezon wzrostowy ryb, gdy temperatura wody jest powyżej 12–14 st.C, trwa u nas 4–5 miesięcy. Powoduje to konieczność przetrzymywania w stawach materiału obsadowego (narybku, kroczków oraz tarlaków) przez 5-miesięczny okres zimowy. W tym czasie ryby są narażone na wiele niebezpieczeństw, w wyniku, czego zmniejsza się masa ich ciała, a słabsze lub chore osobniki sną. Drobni hodowcy ryb, niemający własnych magazynów i zimochowów do przetrzymywania odłowionych karpi, powinni poszukać możliwości przetrzymania wyhodowanych ryb u innych rybaków. A jeśli nie mają takiej możliwości, lepiej odłowione ryby sprzedać natychmiast po odłowie.

Straty w zimochowach
Przechowywanie ryb w zimochowach nie zapobiegnie jednak całkowicie stratom ryb. Powody utraty ryb podczas zimowania (wtedy ryby nie żerują) są różnorodne. Z czynników środowiskowych najistotniejsze są zanieczyszczenia wody w doprowadzalnikach zasilających zimochowy oraz tzw. przyducha, czyli niedobór tlenu (poniżej 1–2 mg O2/l). W zimochowach położonych w pobliżu lasów iglastych, bagien i torfowisk wiosną w okresie roztopów może nastąpić groźne dla ryb zakwaszenie wody. Niewskazane są także wszelkie wahania temperatury wody w zimochowach, ponieważ powodują zwiększone śnięcia oraz nadmierne wychudzenie ryb. W przypadku gwałtownego ocieplenia wody (powyżej 4 st.C) obserwuje się zjawisko „powstania ryb”, czyli nieoczekiwanego pływania ryb w stawie.

Źródłem dotkliwych strat zimowych może stać się także nieodpowiedni stan fizjologiczny zimowanych ryb. Podstawowe znaczenie ma ich stan odżywienia, a zwłaszcza zawartość tłuszczu w ciele, która u zimujących ryb musi wynosić co najmniej 5–6 procent. Ryby wyhodowane wyłącznie na pokarmie naturalnym (bez dokarmiania) zwykle nie są w stanie zgromadzić dostatecznego zapasu tłuszczu (średnio mają go 2–3 proc.) i najczęściej giną wiosną z wycieńczenia. O nadmiernym wychudzeniu ryb świadczy m.in. ostry grzbiet, wpadnięte oczy i boki tułowia oraz niska masa ciała w stosunku do jego długości. Dlatego też narybek i kroczki trzeba koniecznie w sezonie dokarmiać paszami bogatymi w białko i węglowodany, aby umożliwić im nagromadzenie odpowiedniego zapasu tłuszczu. Zalecane jest zimowanie narybku karpia o wadze jednostkowej powyżej 50 gram. Trzecią grupą czynników, istotnie wpływających na przebieg zimowania ryb, są uszkodzenia mechaniczne ciała, choroby i pasożyty oraz szkodniki ryb. W miejscach uszkodzeń ciała rozwija się pleśniawka, która może spowodować osłabienie, a nawet śnięcia ryb.