Silniejsze zakwaszenie powoduje ich zamieranie. Zanikają także rośliny motylkowate – składnik runi o najwyższej zawartości białka. Ich ubytek decydująco wpływa na spadek wartości żywieniowej zielonki. W runi zaczynają dominować chwasty, którym sprzyja niskie pH gleby.

Obniżenie wielkości plonu i zmiana jego składu botanicznego to jednocześnie wzrost kosztu produkcji pasz na użytkach zielonych. Jest to między innymi wynikiem konieczności stosowania większych dawek nawozów azotowych. Poziom nawożenia azotowego przy niskim pH musi być bardzo wysoki, ponieważ w tych warunkach przyswajalność tego składnika dla roślin jest niska. Przy pH poniżej 5,0 wykorzystanie azotu podanego w formie amonowej spada nawet poniżej 50 proc. Przy wyższym odczynie gleby dostępność azotu mineralnego dla traw rośnie, a dawki nawozu mogą ulec obniżeniu. Dużą ilość azotu wprowadzają do gleby bakterie brodawkowe rozwijające się na korzeniach roślin motylkowatych.

W walce z suszą

Wapń w roślinach spełnia funkcję regulatora pobierania pozostałych składników pokarmowych, a także stanowi ważny składnik budulcowy ściany komórkowej. Wchodzi w skład wielu enzymów, bierze udział w regulacji ciśnienia osmotycznego komórek.Raz wbudowanynie przemieszcza się, co oznacza, że jego niedobór nie może być uzupełniony przez przeniesienie ze starszych do młodszych liści czy nasion. Na glebach zasobnych w wapń trawy silnie się krzewią i ukorzeniają, co potęguje ich wzrost i siłę konkurencyjną wobec chwastów. Są także bardziej odporne na letnie susze. Z procesem tym związana jest także zwiększona przyswajalność fosforu. Pierwiastek ten również stymuluje wzrost systemu korzeniowego traw łąkowych i roślin motylkowatych.