Chociaż nie ma zasadniczego przełomu w warunkach ekonomicznych chowu owiec, pozostaje u nas wcale niemała grupa rolników, którzy nie rezygnują z chowu tych zwierząt. Warto się więc zastanowić, jakie warunki powinny być spełnione, aby rolnicy ci nie kierowali się tylko własną pasją, lecz uzyskiwali także dochody zapewniające opłacalność chowu. 
Na opłacalność chowu owiec największy wpływ mają następujące czynniki:

• cena jagniąt, wełny i skór,
• dotacje do postępu hodowlanego,
• plenność owiec,
• wielkość stada matecznego,
• genotyp stada matecznego,
• typ użytkowy i metoda tuczu,
• wartość paszy i jej zużycie na przyrost masy ciała.

Porównanie opłacalności chowu owiec pod względem tych wszystkich czynników pomogłoby w ustaleniu modelu stada, w którym byłaby ona najwyższa. W tym celu obliczono nadwyżkę bezpośrednią w gospodarstwach na Podlasiu, w których utrzymywano stada owiec o różnym statusie hodowlanym. Głównym czynnikiem różnicującym był więc charakter stada i związana z nim stawka dotacji. Na podobnym poziomie były ceny produktów owczarskich, wskaźniki plenności, wielkość stada matecznego, koszt i rodzaj paszy oraz typ użytkowy i metoda tuczu.

Nadwyżkę bezpośrednią w chowie owiec obliczono na podstawie wyników produkcyjnych i ekonomicznych z 2004 r. w stadach utrzymujących rasy ojcowskie, utrzymujących rasy mateczne w stadach zarodowych, w stadach reprodukcyjnych, stadach użytkowych oraz w stadach bez dotacji. Taki podział jest zgodny ze zróżnicowaniem stawek dotacji do postępu biologicznego. We wszystkich stadach największe przychody pochodziły ze sprzedaży jagniąt. W roku 2004 przychody te były wyższe niż w latach wcześniejszych, gdyż wysoki był wtedy kurs euro, dochodzący nawet do 4,91 zł. Najwyższe przychody ze sprzedaży jagniąt od jednej matki (220 zł) uzyskano w stadach reprodukcyjnych, użytkowych i nie otrzymujących dotacji, a więc w stadach nie odchowujących tryków. Nieco niższe (206 zł) były przychody w owczarniach utrzymujących rasy mateczne w stadach zarodowych, a najniższe (191 zł) w stadach ras ojcowskich. Drugim pod względem wartości źródłem przychodów były dotacje do postępu biologicznego. Wraz ze zmniejszeniem dotacji zmniejszała się wartość produkcji potencjalnie towarowej. Pozostałe przychody stanowiły wpływy ze sprzedaży wełny, wybrakowanych owiec i tryczków hodowlanych.