Z rzepaku po przetworzeniu w zakładach tłuszczowych można otrzymać dwa rodzaje paszy. Makuch rzepakowy – gdy olej  tłoczy się na zimno, i poekstrakcyjną śrutę rzepakową – gdy przed tłoczeniem oleju nasiona rzepaku są poddawane prażeniu w temperaturze ok. 80OC, a następnie olej jest usuwany z nasion za pomocą rozpuszczalników organicznych. Prażenie nasion i później ich toastowanie, w celu usunięcia rozpuszczalnika, prowadzi do odgoryczenia śruty i do unieczynienia enzymu myrozynazy, rozkładającego glukozynolany do substancji szkodliwych dla zwierząt, tzw. olejków gorczycznych, pogarszających  wykorzystanie i spożycie paszy.

Wartość pokarmowa
Śruta i makuch różnią się pod względem paszowym tylko zawartością tłuszczu – w śrucie jest go 1,5–2 proc., a w makuchu – ok. 10 proc. Zawartość białka w paszach rzepakowych waha się od 30 do 39 proc., średnio – 35 proc. W porównaniu ze śrutą sojową białko rzepaku ma mniej lizyny, ale więcej metioniny i treoniny oraz podobną ilość tryptofanu. Niestety, pasze z rzepaku zawierają dużo włókna, którego w śrucie może być nawet 16 proc., dlatego jest to pasza mniej energetyczna niż śruta sojowa, co także ogranicza jej stosowanie w żywieniu zwierząt. Pasze z rzepaku zawierają natomiast więcej składników mineralnych niż śruta sojowa, zwłaszcza wapnia, żelaza, manganu, fosforu, magnezu i selenu. Żywieniowcy zalecają dodawanie cynku do mieszanek zawierających śrutę rzepakową.
W wytwórniach pasz znacznie łatwiej jest ze względów technologicznych stosować poekstrakcyjną śrutę rzepakową, która jest bardziej sucha (11,5 proc. wilgotności) i ma mniej tłuszczu. Makuchy są bardziej wilgotne, ponieważ zawierają z reguły 10–14 proc. tłuszczu i są przez to bardziej podatne na utlenianie i jełczenie. Dlatego do pasz zawierających makuchy trzeba koniecznie dodawać przeciwutleniacze. Pod względem żywieniowym natomiast makuch okazuje się dużo lepszym składnikiem pasz dla zwierząt, gdyż wyższa zawartość w nim tłuszczu sprawia, że znajduje się w niej więcej energii, której najczęściej brakuje w dawkach pokarmowych. Ponadto zawarty w makuchu tłuszcz powoduje, że pasza mniej się pyli, co zapobiega chorobom układu oddechowego zwierząt i ludzi pracujących przy obsłudze zwierząt.