W zależności od rośliny cięcie wykonuje się za pomocą ostrych sekatorów (krzewy i cienkie pędy) lub piły (drzewa i grube gałęzie). Zabieg przeprowadzamy w dni słoneczne i suche, kiedy miną najsilniejsze przymrozki, a temperatura w dzień przekracza kilkanaście stopni na plusie. Większe rany po ścięciu zabezpieczamy fungicydem (np. miedzian) lub maścią sadowniczą.

W zależności od kondycji rośliny przeprowadza się silne lub słabe cięcie. Silne stosujemy, aby wytworzyło się więcej mocnych i nowych pędów. Takie cięcie jest korzystne szczególnie dla gatunków, których ozdobą są młode pędy. Silnie cięcie polega na skróceniu pędu o 2/3 długości, czyli nad 2 lub 3 pąkiem lub też wycina się starsze pędy u podstawy krzewów. Słabe cięcie wykonujemy na wysokości 1/3 pędu (nad 6-8 pąkiem).

Głównym celem takiego cięcia jest pobudzenie rośliny do wytwarzania pąków kwiatostanowych (kwitnących na tegorocznych pędach) oraz usuwanie uszkodzonych przez mróz wierzchołków lub chorych pędów. Niektóre krzewy i drzewa nie tolerują cięcia wiosennego i ten zabieg wykonujemy latem. Przy takiej aurze rośliny budzą się do życia i wydzielają duże ilości soków. Mówimy wówczas, ze drzewo „płacze" i roślina traci na swojej kondycji i odporności. Do takiej grupy drzew i krzewów należą: klony, buk, grab, kasztanowce (biały i czerwony), brzoza, orzech włoski, winorośl, aktinidia. Jest też grupa krzewów nie lubiących silnego cięcia, które powoduje znaczne opóźnienie kwitnienia.

Zwykle obcięte pędy dość długo nie chcą wypuszczać nowych. Dlatego u tych roślin stosuje się zwykle tylko cięcie sanitarne. Do takiej kapryśnej grupy należą: azalia, różanecznik, kalmia, pieris, ostrokrzew, ognik szkarłatny, perukowiec podolski, skimia japońska, rokitnik, magnolia. Jest też grupa krzewów, które wręcz wymagają wiosennego krótkiego (20-30 cm) cięcia, gdyż kwitną na pędach tegorocznych, np. róże, budleja davida, hortensja krzewiasta, hortensja bukietowa, ketmia syryjska, lawenda, dziurawiec kielichowaty, tawuły. Ze względu na rodzaj cięcia w okresie wiosennym wyróżniamy:

Cięcie po posadzeniu - wykonujemy w pierwszym roku po posadzeniu w celu przywrócenia równowagi między skróconym system korzeniowym a koroną oraz lepszego rozkrzewienia się rośliny i ewentualnego formowania. Krzewy skracamy na wysokości 20 cm, natomiast młode drzewa na 1/3 wysokości. W przypadku drzew ozdobnych i krzewów zimozielonych zabieg ten możemy odłożyć na następne lata. Jest to związane z formowaniem korony i uzyskaniem odpowiedniej dla naszych potrzeb wysokości drzewa.