Żyto uważane jest za mało wartościowy surowiec paszowy, lecz opinia ta nie wynika z niskiej zawartości składników odżywczych, a raczej z wysokiej zawartości i aktywności substancji antyżywieniowych. Czy obecnie, biorąc pod uwagę ogromny postęp genetyki i agrotechniki tego zboża, opinie te są uzasadnione? Liczne badania zagraniczne, przede wszystkim niemieckie wskazują, że warto rozważyć ten temat, uwzględniając nowe odmiany, jakie pojawiły się na rynku w ostatnich latach.

W roku 2008 żyto było uprawiane w naszym kraju na obszarze 1317 tys. ha. Po roku 2000 areał upraw zaczął gwałtownie spadać od wyjściowej wartości 2130 tys. ha. To oznacza, że w ciągu 8 lat spadek powierzchni, na której uprawiane jest żyto wyniósł ponad 38 proc. Wciąż jednak, choć z niewielką przewagą nad jęczmieniem i pszenżytem, jest drugim po pszenicy zbożem uprawianym w naszym kraju. Jaka jest przyczyna mniejszego zainteresowania rolników uprawą żyta i na ile znajduje to uzasadnienie w kosztach, dochodach i możliwości wykorzystania?

Więcej czytaj w FARMER 14/2009 

Zamów FARMERA