Główny Lekarz Weterynarii poinformował, że w dniu 12 kwietnia br. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L103 została opublikowana decyzja wykonawcza Komisji 2013/177/UE z dnia 10 kwietnia 2013 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 93/52/EWG w odniesieniu do uznania niektórych regionów Hiszpanii za oficjalnie wolne od brucelozy (B. melitensis) oraz zmieniająca załączniki II i III do decyzji 2003/467/WE w odniesieniu do uznania niektórych regionów Hiszpanii za oficjalnie wolne od brucelozy oraz niektórych regionów Włoch i Polski za oficjalnie wolne od enzootycznej białaczki bydła.

Zgodnie z przedmiotową decyzją za oficjalnie wolne od enzootycznej białaczki zostały uznane następujące powiaty:
 
• w województwie wielkopolskim: Leszno, Poznań, chodzieski, czarnkowsko-trzcianecki, gnieźnieński, grodziski, kościański, leszczyński, obornicki, pilski, poznański, wągrowiecki;
• w województwie pomorskim: bytowski, chojnicki, człuchowski, kartuski, kościerski, kwidzyński, malborski, Słupsk, słupski, starogardzki, sztumski, tczewski.

Do uznania za oficjalnie wolne od enzootycznej białaczki bydła pozostało województwo zachodniopomorskie (wszystkie powiaty).

Enzootyczna białaczka bydła jest wirusową chorobą zakaźną bydła o przebiegu przewlekłym; istotą tej choroby jest złośliwy rozplem (rozrost) komórek układu limfatycznego w miejscu ich powstawania i w innych narządach. Rozplemowi bardzo często towarzyszy najpierw białaczkowy obraz krwi, a następnie guzy lub rozlane nacieki białaczkowe w różnych narządach.

Obraz kliniczny, który występuje najczęściej w tej chorobie objawia się ubytkiem wagi zwierzęcia, obniżeniem mleczności, powiększeniem węzłów chłonnych i porażeniem tylnych części ciała. Zakażenia dotyczą przede wszystkim bydła ras mlecznych, a główną drogą przenoszenia wirusa na zdrowe zwierzęta jest ich bezpośredni kontakt z krwią lub wydzielinami (mleko, siara, ślina, mocz) zawierającymi zakażone komórki, głównie limfocyty. Zwierzę, które raz uległo zakażeniu wirusem, pozostaje zakażone przez całe życie i przenosi zakażenie na inne zwierzęta. Rozpoznanie choroby w oparciu o objawy kliniczne jest trudne ze względu na ich różnorodność. Z powodu niedostępności szczepionki, walka z białaczką polega na identyfikacji i eliminowaniu z hodowli zakażonych osobników.

Celem zwalczania enzootycznej białaczki bydła jest doprowadzenie do uznania poszczególnych regionów za urzędowo wolne od tej choroby, poprzez uzyskanie przez minimum 99,8 proc. stad na ich obszarze statusu stad urzędowo wolnych od enzootycznej białaczki bydła. Celem długofalowym jest umożliwienie uznania całego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za urzędowo wolne od tej choroby. Podobał się artykuł? Podziel się!