Hodowli cieląt powinna towarzyszyć taka sama troska i uwaga, jakie rozważna matka poświęca swojemu dziecku, chroniąc je przed krzywdą i stale zapewniając optymalne żywienie. Celem niniejszego artykułu jest ocena kluczowych czynników umożliwiających cielęciu utrzymanie dobrego stanu zdrowia i rozwój w wysokowydajną krowę mleczną.

Zabezpieczenie przed chorobami to wojna z patogenami atakującymi cielę. Podobnie jak w sztuce wojennej, wróg będzie usiłował złamać obronę w jej najsłabszym punkcie. Obrona wymaga dużo energii, a przy tym nikt nie chce walczyć z wrogiem na dwóch frontach lub ze zmniejszonymi siłami.

Największe batalie o zdrowie cielęcia toczą się w jelitach i płucach. Odporność jest jak umiejętność obrony – musi być rozwijana w czasie pokoju, aby przygotować się do ewentualnej wojny. Wojna może nigdy nie nastąpić, ale jeśli się rozpocznie, niewystarczająca obrona będzie skutkować zachorowalnością i śmiertelnością. Często koncentrujemy się na wrogu, podczas gdy powinniśmy kłaść nacisk na brak obrony. Z większości badań wynika, że infekcje przewodu pokarmowego i układu oddechowego odpowiadają za większość zachorowań i padnięć młodych cieląt.

Jeżeli jednak chodzi o poprawę stanu zdrowia cielęcia, należy zwrócić uwagę nie tylko na patogeny, ale również układ odpornościowy.  Jednocześnie, środki wzmacniania odporności są często trudne do zastosowania w warunkach komercyjnych. Ogólnie rzecz biorąc, chore cielęta nie rozwijają się prawidłowo, zatem środki zwiększania produktywności to pośrednio środki wzmacniania odporności.

Układ odpornościowy cielęcia obejmuje odporność nabytą, bierną i czynną. Odporność nabyta cielęcia pochodzi prawie wyłącznie z siary. Odporność bierna odpowiada za integralność skóry, błonę śluzową i tkankę płucną oraz jelita. Bezpośrednia odpowiedź immunologiczna dzieli się na dwie kategorie:

-         Odporność z udziałem przeciwciał nabyta wraz z immunoglobulinami.

-         Odporność typu komórkowego, za którą odpowiedzialne są białe krwinki.

Niektóre białe krwinki (limfocyty B) wytwarzają przeciwciała, które łączą się z patogenami, pozbawiając je zdolności atakowania organizmu lub czyniąc lepiej widocznymi dla innych białych krwinek, by te mogły je zniszczyć. Białe krwinki dojrzewające w grasicy (limfocyty T) odpowiadają za odporność typu komórkowego – aktywują one inne komórki, które powodują bezpośrednie zniszczenie patogenów lub wspomagają limfocyty B.