Agresja wśród zwierząt jest poniekąd zjawiskiem naturalnym. Możemy zaobserwować ją już u prosiąt - osesków, które konkurując o dostęp do sutków, walczą pomiędzy sobą. Jednak walka o pozycję w hierarchii społecznej towarzyszy świniom najczęściej przez całe życie. Szczególnie łatwo jest to zaobserwować, łącząc poszczególne mioty - początkowo obserwujemy podział zwierząt na kilka grup, a później ostrą niekiedy walkę o dominację w stadzie. Podobne sytuacje można także zaobserwować w grupie loch. Jednak naturalnie występujące przypadki starć pomiędzy zwierzętami nie są najczęściej groźne i ustępują po krótkim czasie.

Problemem pojawia się wtedy, gdy zachowania agresywne przyjmują wymiar patologiczny - dochodzić może wówczas do uszkodzeń ciała związanych z obgryzaniem uszu, ogonów czy wygryzaniem boków. Skrajną konsekwencją występowania zaburzeń agresywnych są upadki zwierząt. Najczęściej wynikają one z niewydolności układu krążenia, która jest efektem wzmożonego wysiłku fizycznego związanego z obroną i ucieczką przed atakami innych zwierząt. Odrębną kategorię zaburzeń stanowi również zagryzanie prosiąt przez maciory. W tym tekście postaramy się scharakteryzować wszystkie wymienione wyżej zaburzenia oraz zastanowimy się nad sposobami ograniczenia częstotliwości ich występowania.

ŹRÓDŁO OGROMNYCH STRAT

Wspomniane we wstępie upadki zwierząt to oczywiście niejedyne negatywne konsekwencje wynikające z występowania agresji i kanibalizmu w stadzie. Nawet w sytuacji, gdy skutki ataków nie są aż tak dotkliwe, pogryzienia niosą ze sobą ryzyko dużych strat. Wiąże się ono z kilkoma zjawiskami. Przede wszystkim u poszkodowanych świń następuje spadek dziennych przyrostów i słabsze wykorzystanie paszy, co skutkuje nie tylko niższą efektywnością żywienia, lecz także zróżnicowaniem wagowym osobników w miocie. Większe są także nakłady na opiekę weterynaryjną - u poszkodowanych zwierząt niezbędne bywa często stosowanie antybiotyków, a rany mogą wymagać chirurgicznego oczyszczenia. Mogą się również zdarzyć przypadki, gdy źle gojące się rany doprowadzą do powstania ropni, których obecność w tuszy może być przyczyną konfiskat poubojowych. Agresja i kanibalizm w stadzie mogą stać się również przyczyną uszkodzeń kończyn i kręgosłupa, które w skrajnym wypadku mogą doprowadzić do paraliżu kończyn. Występowanie przypadków agresji wśród świń niesie ze sobą także kłopoty organizacyjne - niezbędna jest bowiem izolacja zarówno ofiary, jak i prowodyra. Jeżeli pozostawimy agresora wraz z innymi zwierzętami, prawdopodobnie w krótkim czasie akty agresji się powtórzą.