Świnie z natury są zwierzętami społecznymi. Cechuje je duża ciekawość wobec innych osobników. W obrębie tego samego miotu rzadko dochodzi do aktów agresji, a jeżeli już nastąpią, są to zazwyczaj niegroźne „przepychanki". Problem pojawia się w momencie łączenia ze sobą kilku miotów. Świnie odczuwają wówczas potrzebę walki o dominację w stadzie. Konkurują także o dostęp do wody i pożywienia.

Ataki występują najczęściej, gdy masa ciała świń wynosi 40-60 kg. Przebieg walk jest na ogół podobny. Ofiarą jest zwykle jedna z największych świń w stadzie, a agresorem - najmniejsza. Ze względu na dużą masę i ociężałość, ofiara nie jest w stanie bronić się przed atakami. Po wyczuciu zapachu krwi, do ataku dołączają również inne osobniki. Po odizolowaniu okaleczonej świni ze stada, napastnik często znajduje sobie kolejną ofiarę i cała sytuacja powtarza się.

Konsekwencje walk wewnątrz stada są niestety bardzo poważne. Zbyt późna izolacja pogryzionej świni, często kończy się jej zgonem, na skutek niewydolności układu krążenia. Rany powstałe w wyniku ataków często prowadzą do zakażenia. Tworzą się wówczas wrzody i ropnie, które bezwzględnie należy usunąć chirurgicznie. Występowanie ropnia w tuszy może, bowiem skutkować jej odrzuceniem przez ubojnie.

Równie poważnym skutkiem pogryzień, jest pogorszenie wyników produkcji. Stres, oraz rany odniesione w wyniku walk, skutkują mniejszym pobraniem paszy, gorszym jej wykorzystaniem, a w konsekwencji mniejszymi przyrostami. Pogryzienia utrudniają także organizację pracy w chlewni, wymuszają konieczność izolowania pogryzionych świń, co w przypadku małych obiektów może stanowić problem.

Dokładna przyczyna pojawiania się agresji w stadzie nie jest do końca poznana, wiadomo jednak, że sprzyja jej, niski poziom dobrostanu zwierząt. Przypadki pogryzień znacznie częściej zdarzają się w chlewniach o bezściołowym systemie utrzymania, lub też w chlewniach ściołowych, przy niedostatecznej ilości ściółki, i dużym nagromadzeniu obornika. Atakom, szczególnie sprzyja zbyt duże zagęszczenie świń, ograniczające ich przestrzeń życiową, a także niedostateczny dostęp do wody i pokarmu. Dodatkowym czynnikiem sprzyjającym występowaniu walk w stadzie, jest niekorzystny mikroklimat pomieszczeń: zbyt wysoka lub zbyt niska wilgotność powietrza, wysoka temperatura, a także niedostateczna wentylacja pomieszczeń. Prawdopodobnie występowaniu agresji u świń sprzyjają także czynniki żywieniowe. Przypuszcza się, że podłożem ataków może być niedobór białka, włókna czy niektórych witamin. Zbyt wysoka zawartość włókna w paszy jest równie szkodliwa, jak jego niedobór.