Zawartość żelaza w mleku lochy pokrywa zaledwie 10 % zapotrzebowania osesków w ten pierwiastek. Wprawdzie rodzą się one z pewną rezerwą tego składnika, zgromadzoną w wątrobie i mięśniach, zapas ten wyczerpuje się jednak bardzo szybko, przeważnie około 3 – 4 dnia życia. Żelazo jest ważnym składnikiem hemoglobiny, o ile więc u nowo narodzonych prosiąt jej koncentracja we krwi wynosi 12 – 13 g/100 ml, to w następnych dniach życia spaść może poniżej 8 mg/100 ml. Jeżeli zaniedbamy zabieg uzupełniający poziom żelaza w organizmie prosiąt, z dużą dozą prawdopodobieństwa doprowadzi to do wystąpienia anemii.

Symptomy anemii pojawiają się u prosiąt najczęściej po 10 dniu życia. Bywają jednak przypadki gdy zaobserwować je można już wcześniej. Typowe objawy tej choroby, to bladość skóry i śluzówki jamy ustnej. Prosięta dotknięte anemią są często osowiałe, mało ruchliwe, nie wykazują większego zainteresowania ssaniem. Skutkiem tego jest zahamowanie przyrostów i charłactwo. Na skutek niskiej zawartości krwinek czerwonych pojawiają się problemy z dotlenieniem organizmu, co jest przyczyną przyspieszenia oddechu.

Wystąpienie anemii jest niestety najczęściej efektem zaniedbania hodowcy. Niskie zaopatrzenie organizmu w żelazo jest bowiem zjawiskiem fizjologicznym i uzupełnienie jego poziomu powinno być traktowane jako czynność rutynowa. Preparaty żelazowe można podawać w dwóch postaciach – doustnie i w postaci iniekcji domięśniowych. W naszym kraju częściej spotykana jest ta druga opcja. Żelazo należy podać w 2 – 5 dniu życia. Kategorycznie nie należy podawać go tuż po urodzeniu – może się to przyczynić do powstania uszkodzeń mięśni. Preparaty doustne występują zazwyczaj w postaci pasty. Można je podawać prosiętom w pierwszym dniu życia, pod warunkiem że uprzednio kilkakrotnie pobiorą one od lochy siarę. Żelaza nie należy podawać oseskom z objawami biegunki – preparat może bowiem nasilić intensywność tej dolegliwości. Pamiętajmy też o precyzyjnym dozowaniu dawki preparatu. Przedawkowanie żelaza, szczególnie w przypadku niedoboru witaminy E może być przyczyną nagłej śmierci prosięcia.

Nie zapominajmy też, że anemia może być efektem działania innych czynników. Sprzyja jej silna inwazja wszy, czy zakażenie Mycoplasma Haemosuis, oraz obecność mykotoksyn czy metali ciężkich w mleku lochy lub paszy dla osesków. U starszych prosiąt niedoborom żelaza może sprzyjać zbyt silne zakwaszenie paszy, połączone z jednoczesnym stosowaniem fosforanów paszowych. Żelazo obecne w paszy jest wówczas słabo wchłaniane przez przewód pokarmowy zwierząt. Chcąc uniknąć wystąpienia choroby postarajmy się więc wyeliminować te czynniki.