Jeszcze 10 lat temu jako wybitne lochy charakteryzowane były samice, od których przy bardzo sprawnie funkcjonującym rozrodzie można uzyskać 12,5 prosiąt żywo urodzonych w miocie, a liczba odchowanych prosiąt w roku wynosiła 27 szt. Dzisiaj w niektórych krajach poprzeczka stawiana jest jeszcze wyżej, co jest uwarunkowane chęcią minimalizacji jednostkowych kosztów paszy (którą pobierają lochy) w przeliczeniu na jedno prosię. Omawiany wzorzec wybitnej lochy posiadał jeszcze jeden parametr - że lochy będą użytkowane średnio przez 5 miotów. W zakresie liczby żywo urodzonych prosiąt notuje się w wielu krajach korzystne tendencje, jednak średnia długość użytkowania loch staje się dla wielu stad istotnym problemem. Raport z 2013 r. podaje, że w stadach zarodowych w Danii udział miotów od loch pierwiastek wynosił u świń rasy Large White 65,0 proc., natomiast u świń rasy Landrace był jeszcze wyższy i wynosił 69,6 proc.

Na rysunku 1. przedstawiono liczbę prosiąt żywo urodzonych u świń rasy wbp i pbz w kolejnych miotach od pierwszego do dziesiątego, które oceniono w krajowych chlewniach zarodowych w 2012 r. Największą liczbą prosiąt żywo urodzonych w miocie odznaczały się mioty trzecie i czwarte, natomiast mioty pierwsze są mniej liczebne o 8-10 proc. W porównaniu do loch wieloródek lochy pierwiastki są także mniej mleczne, a odchów liczebnych miotów jest znacznie trudniejszy, gdyż apetyt loch pierwiastek jest mniejszy aniżeli loch starszych. W badaniach wykonanych w Australii na ponad 3600 lochach pierwiastkach oszacowano, że średnie pobranie paszy w okresie laktacji wynosiło 4,99 kg.

Zwiększanie w stadzie udziału loch pierwiastek do poziomu ok. 60 proc. wpływa korzystnie na wynik, jakim jest liczba prosiąt wyprodukowanych od jednej lochy w roku, gdyż wieloródka przebywa w stadzie 365 dni i produkuje w tym czasie ok. 2,35 miotu. Jeśli przyjąć, że średnia liczba prosiąt odsadzonych w miocie wynosi 11 szt., to uzyskuje się wynik 25,85 szt./rok. Locha pierwiastka w skrajnych przypadkach może figurować na stanie przez 1/12 roku, czyli 30 dni (od wyproszenia do ok. 30. dnia laktacji), a pozostawia np. 8 prosiąt. Teoretycznie 12 takich pierwiastek to średnio jedna locha w roku, a prosiąt odchowanych 8 x 12, czyli aż 96 szt. Ale to oczywiście tylko czysto matematyczne wyliczenie, niekoniecznie pozytywnie wpływające na efektywność, gdyż w takim systemie produkcji np. nakład paszy na jedno odchowane prosię jest znacznie wyższy. Jednocześnie wysoki procent brakowanych samic zwiększa koszty wymiany loch stada podstawowego.