Dążeniem producentów jest uzyskanie dużych, wyrównanych miotów prosiąt, które będą się odznaczały dobrą witalnością i wysoką przeżywalnością. Jednym z kluczowych czynników w osiągnięciu tego celu jest masa prosiąt przy urodzeniu, która wpływa nie tylko na masę prosiąt przy odsadzeniu, ale również na wysokość strat prosiąt w trakcie odchowu. Straty spowodowane padnięciami są najwyższe w grupie prosiąt o niskiej masie ciała przy urodzeniu, a także w miotach charakteryzujących się dużą zmiennością masy ciała.

LICZNY MIOT - NISKA MASA

W wielu krajach w wyniku prowadzonych prac selekcyjnych dokonano zwiększenia wielkości miotu przy urodzeniu, jednakże obserwuje się przy tym zmniejszenie masy ciała nowonarodzonych prosiąt. Jednocześnie odsetek prosiąt martwo urodzonych w miotach o dużej liczebności jest wyższy. Rysunek 2 przedstawia związek pomiędzy odsetkiem martwo urodzonych prosiąt a masą ciała przy urodzeniu. Wśród potomstwa o masie ciała poniżej 1 kg odsetek martwo urodzonych prosiąt jest najwyższy i sięga 16,5-41,3 proc. Najniższy procent martwo urodzonych prosiąt jest notowany dla prosiąt, których masa przy urodzeniu zawiera się w przedziale 1,3-2,0 kg. Dla prosiąt o masie ciała wyższej niż 2 kg odsetek martwo urodzonych wzrasta do poziomu 11,7-18,6 proc.

Jednym z czynników powodujących u świń znaczne straty ekonomiczne jest zjawisko wewnątrzmacicznego ograniczenia wzrastania płodu, które ma negatywny wpływ na potencjał i efektywność przyrostów masy ciała. Dla płodów istotne znaczenie ma także miejsce implantacji zarodków w macicy. Stopień przeżywalności zarodków uzależniony jest od dopływu tlenu oraz składników pokarmowych i dlatego nieprawidłowe unaczynienie oraz osłabione krążenia mają kluczowe znaczenie dla stanu i rozwoju zarodków. Również szybkość zachodzących procesów metabolicznych w organizmie oraz zaburzenia w równowadze wolnych rodników mają negatywny związek z poszczególnymi etapami reprodukcji, a więc owulacją, zapłodnieniem i wczesnym rozwojem zarodkowym.