Można wówczas ograniczyć wpływ oddziaływania wiatrów na chlewnię, co oznacza pewną "izolację" sanitarną obiektu, jeśli w danym rejonie istnieje większa liczba ferm lub nawet niewielkich chlewni. Zmniejsza to znacząco rozprzestrzenianie się patogenów drogą aerogenną i zapewnia lepszy status zdrowotny zwierząt, będący jednym z warunków dobrej produkcyjności stada.

Prawidłowa lokalizacja fermy ogranicza uciążliwość wytwarzanych w niej substancji odorowych i gazów szkodliwych. Dlatego poza właściwym usytuowaniem budynków, uwzględniającym ukształtowanie terenu i kierunek wiatrów, korzystne jest stosowanie naturalnych osłon w formie pasów zieleni (drzewa, krzewy), lub taka lokalizacja fermy przy której jedną "ścianę" stanowi kompleks leśny. Optymalna lokalizacja budynków chlewni wiąże się z ich oddaleniem od ważniejszych szlaków komunikacyjnych, ośrodków mieszkalnych i innych obiektów fermowych.

Oś długa budynków powinna być usytuowana na linii północ - południe, co w praktyce oznacza wystawę okien na wschód i zachód. Takie rozwiązanie zmniejsza amplitudę temperatur między dniem i nocą wewnątrz pomieszczeń, i chroni zwierzęta przed przegrzaniem lub wychłodzeniem.

W okresie jesiennym, w pomieszczeniach nie ogrzewanych,  np. w sektorze loch prośnych, wspomniane duże wahania temperatur wewnątrz budynku, które występują  przy południowej wystawie okien, mogą być przyczyną syndromu "jesiennych poronień" (Autumn Abortion Syndrome – AAS) u loch. Do poronień dochodzi najczęściej między 5.-7. tygodniem od pokrycia; zdarza się też, że poronienia są rozciągnięte w czasie: od 30 do 110 dnia od pokrycia lub inseminacji. W stadzie, w którym występują objawy tego zespołu, wzrasta liczba dni nieprodukcyjnych u loch, spadają wskaźniki rozrodu i opłacalność produkcji. Podobał się artykuł? Podziel się!