Coraz większą popularnością cieszy się w naszym kraju stosowanie surowców paszowych poddanych zabiegom uszlachetniających. Procesy takie poprawiają strawność składników odżywczych paszy i ograniczają szkodliwe działanie związków antyżywieniowych obecnych w wielu paszach roślinnych.

Ekstruzji poddawać można różnego rodzaju surowce, między innymi nasiona soi i innych roślin strączkowych, makuchy, czy ziarno zbóż. Jednym z bardziej popularnych zabiegów jest ekstruzja ziarna pszenicy: pasza taka jest stosowana zwłaszcza w żywieniu zwierząt młodych. Ekstruzja prowadzi bowiem do poprawy strawności najważniejszych składników pokarmowych: wysoka temperatura prowadzi do rozerwania struktury białek, dzięki czemu są one łatwiej wchłaniane w przewodzie pokarmowym młodych zwierząt. W czasie obróbki zachodzi również proces żelatynizacji skrobi, dzięki czemu rozkłada się ona do prostszych cukrów. Są one łatwiej wykorzystywane przez zwierzęta, dodatkowo nadają paszy słodkawy smak, co zwiększa pobranie mieszanki.

Dodatkową korzyścią wynikającą z poddaniu ziarna pszenicy ekstruzji jest zachowanie czystości mikrobiologicznej – wysoka temperatura skutecznie eliminuje występowanie patogennych drobnoustrojów które mogą stać się przyczyną infekcji. Ponadto zabieg ten sprawia, że gotowy produkt cechuje się wyraźnie większą objętością niż ziarno pszenicy. Ekstrudat cechuje się więc wysoką wodochłonnością i sprawia, że nadaje zwierzętom uczucie sytości.

Mimo że cena ekstrudowanej pszenicy jest wyraźnie wyższa od ziarna nieprzetworzonego (różnica wynosi kilkaset złotych na tonie) jej stosowanie jest zasadne w żywieniu zwierząt młodych: lepsza strawność składników odżywczych gwarantuje bowiem optymalny wzrost zwierząt, a biorąc pod uwagę niskie pobranie paszy przez zwierzęta, wzrost kosztów żywienia nie jest drastycznie wysoki.