Knur utrzymywany w stadzie to często samiec szukarek stymulujący i „wychwytujący” lochy w okresie rui, ale przede wszystkim rozpłodnik, który może być użytkowany do krycia lub do pozyskania porcji nasienia wykorzystywanego później do inseminacji samic. Jakość otrzymanego ejakulatu w dużej mierze zależy od rasy knura lub wariantu krzyżowania, z jakiego pochodzi, ale i wieku, pory roku czy warunków środowiskowych, w jakich jest utrzymywany. Wszystkie te elementy są składową jakości nasienia i późniejszych efektów w inseminacji czy kryciu loch danym samcem. Dlatego nie należy zapominać, że o knura można również skutecznie zadbać, tak aby poprawić parametry jego nasienia. Wśród czynników, na które w szczególności może wpłynąć hodowca, są żywienie i warunki chowu. To one w dużej części mogą oddziaływać na poprawę nasienia, a mianowicie na właściwe wytwarzanie plemników i ich budowę morfologiczną, żywotność, ich koncentrację w ejakulacie, aglutynację, co w końcowym efekcie ma budować jak najlepszą zdolność zapładniającą, na której nam zależy. Dodatkowo nie bez znaczenia jest utrzymanie ogólnej dobrej kondycji samca bez jego zatuczenia czy wychudzenia spowodowanego źle zbilansowaną paszą. Każda z tych skrajności przekłada się negatywnie na libido knura, czyli na obniżenie popędu płciowego, niechęć do wskakiwania na fantom lub lochę.

WAŻNE PIERWIASTKI DLA KNURA

Spermatogeneza u knurka zaczyna się już w wieku 3 miesięcy, u nieco starszego, 5-miesięcznego samca stwierdza się już plemniki w najądrzach. Dość szybko, bo w wieku ośmiu miesięcy ejakulat osiąga właściwą objętość, jak i koncentrację dojrzałych plemników do tego, aby rozpocząć użytkowanie rozpłodowe knura. W tym okresie, czyli po zakwalifikowaniu knura lub jego zakupie, samiec powinien być karmiony paszą tak, aby pokarm zaspokajał jego potrzeby bytowe - na przyrost masy ciała, na produkcję nasienia, ale i na aktywność seksualną.