Coraz większa liczba gospodarstw decyduje się na prowadzenie tuczu z wykorzystaniem prosiąt pochodzących z zakupu z chlewni duńskich lub holenderskich. W ciągu ostatniej dekady krajowe pogłowie loch zmniejszyło się z 1,8 mln sztuk do 900 tys. Zjawisko to potwierdza, że produkcja w cyklu zamkniętym oraz umiejętność organizacji produkcji w stadzie podstawowym nie są materią łatwą. Należy również zwrócić uwagę na aktualne czynniki wpływające na opłacalność produkcji: embargo ze strony Rosji, obecność wirusa ASF na wschodzie kraju czy też bardzo dotkliwą w tym roku suszę, która może przyczynić się do wzrostu cen paszy i jej komponentów. Prowadzenie stada podstawowego w obecnej sytuacji wymaga znajomości wielu zagadnień związanych z żywieniem, organizacją hodowli oraz profilaktyką i prewencją. Tak rozumiane, holistyczne podejście do produkcji może stanowić klucz do jej opłacalności.

DOKUMENTACJA PARAMETRÓWP RODUKCJI

Prowadzenie opłacalnej produkcji trzody chlewnej ściśle związane jest z prowadzeniem dokumentacji obrazującej parametry produkcyjne stada. Dokumentacja taka jest niezwykle istotna, gdyż umożliwi szybkie podjęcie działań korygujących w momencie wystąpienia zjawisk obniżających opłacalność produkcji. Jest ona również bardzo cennym narzędziem diagnostycznym dla lekarzy weterynarii. Ocena parametrów produkcyjnych w znaczący sposób może ułatwić zdiagnozowanie wielu problemów zdrowotnościowych zwierząt na fermie. W przypadku stada podstawowego dokumentacja powinna zwierać takie wskaźniki, jak:

liczba loch,

śmiertelność loch w różnych okresach produkcji,

skuteczność pokryć,

częstotliwość oproszeń,

średnia liczba prosiąt żywo urodzonych w miocie,

procent upadków od urodzenia do odsadzenia,

średnia liczba prosiąt odsadzonych w miocie,

zużycie paszy przez lochę na kolejnych etapach cyklu produkcyjnego.

Znajomość powyższych parametrów umożliwia rozpoznanie w krótkim czasie wielu problemów stada. Umożliwi szybką diagnozę problemów ginekologiczno-reprodukcyjnych mogących być następ stwem infekcji bakteryjnych i/lub wirusowych, zaburzeń żywieniowych czy też obecności substancji niepożądanych w paszy (m.in. mikotoksyn). Omawiane parametry mogą również szybko wskazać problemy dotykające prosięta. Zwiększona śmiertelność może być związana z występowaniem zakażeń przewodu pokarmowego na tle bakteryjnym (E. coli, Salmonella). Może być również wskaźnikiem błędów technologicznych, takich jak niedostosowanie temperatury i wentylacji w obiekcie, co zwiększy ryzyko schorzeń układu oddechowego, czy też częstotliwość przygniatania prosiąt przez lochy.