Wirus ASF wykazuje się znaczną odpornością na temperaturę, czynniki chemiczne i inne, więc o bezpieczeństwie produkcji będzie decydować świadomość wszystkich podmiotów w obszarze produkcji świń oraz bioasekuracja.

Najważniejsze punkty to:

1. Ogrodzenie fermy.
Jest ono ważnym elementem zabezpieczenia gospodarstwa przed dostępem na jego teren dzikich zwierząt mogących przenieść wirusa. W terenie, gdzie zakażenie wirusem jest niewielkie wystarczy zwykłe ogrodzenie z siatki. Tam gdzie zagrożenie jest duże, uzasadnionym jest zastosowanie podwójnego ogrodzenia. Siatka ogrodzeniowa powinna być podmurowana lub zalana w betonie co uniemożliwi dzikom podkopanie jej, a także skutecznie zabezpieczy fermę przed przedostawaniem się na jej teren psów, kotów i gryzoni.

2. Kontrola gryzoni i deratyzacja.

Należy zastosować program odszczurzania tzn. trutkę wykładamy przez 2-3 tygodnie w tych samych miejscach, najczęściej tam gdzie zauważyliśmy ślady bytności szczurów. Wykładamy ją tak długo aż widzimy jej ubytki, w momencie kiedy trutka przestaje być wyjadana przestajemy dosypywać i robimy przerwę na tak długo aż trutka znowu zacznie być wyjadana.

3. Śluza wjazdowa ze środkiem dezynfekcyjnym.

Jest ona niezbędna, gdyż ważnym ogniwem w przemieszczaniu się wirusa ASF są środki transportu zwierząt oraz kierowcy. Pojazdy powinny być myte i dezynfekowane po każdym transporcie. Kierowcy nie powinni opuszczać pojazdów i wchodzić na teren rampy załadowczej czy gospodarstwa. Także sama rampa do załadunku powinna być umieszczona na granicy gospodarstwa i miała nachylenie takie by woda po jej myciu spływała poza jego teren.

4. Ograniczenie przemieszczania się ludzi.

Przy bramie wjazdowej powinna być umieszczona tablica z informacją, że osoby postronne nie mają prawa wstępu na teren fermy. Lekarz weterynarii opiekujący się stadem czy inseminator powinien mieć swoje ubranie i obuwie i przed każdym wejściem do gospodarstwa powinien wziąć prysznic i zmienić odzież.

5. Bioasekuracja wewnątrz fermy.

Osoby pracujące w gospodarstwie nie powinny utrzymywać swoich świń ani wchodzić na teren innych gospodarstw utrzymujących świnie. Zanim wejdą na chlewnię powinny wziąć prysznic i zmienić odzież i obuwie. Obuwie powinno być dokładnie myte i dezynfekowane. Ważnym elementem bioasekuracji jest dokładne mycie i dezynfekcja pomieszczeń chlewni w tym także urządzeń i sprzętów jak myjki, wentylatory, nawiewy, karmniki, poidła itd. Warto co jakiś czas przepłukać z użyciem środka dezynfekcyjnego systemy rozprowadzania wody i paszy. Przy wprowadzaniu loszek i knurków do stada zawsze stosujemy kwarantannę bo daje nam to możliwość wyłapania objawów chorobowych u zakupionych zwierząt zanim wprowadzimy je do naszej chlewni. Minimalny okres kwarantanny to 6 tygodni kiedy konieczna jest codzienna wnikliwa obserwacja zwierząt.

Podobał się artykuł? Podziel się!