Jęczmień (Hordeum Sativum), wywodzi się z terenów dawnej Mezopotamii. W starożytności był uprawiany także w Chinach i Afryce północnej. Jest jedną z najstarszych roślin rolniczych, uprawiano go już 7 tysięcy lat temu. Obecnie jest najważniejszym zbożem paszowym, produkowanym w Europie.

Obecnie uprawiane zarówno ozime, jak i jare formy jęczmienia. Jęczmień ozimy cechuje się nieco mniejszymi wymaganiami glebowymi i wyższym plonem, niż formy jare. W składzie chemicznym ziaren jęczmienia dominuje skrobia (65 % s.m.) i inne polisacharydy stanowiące frakcję włókna (15% s.m.). Białko stanowi od 9 do 20%, najczęściej jednak jego zawartość waha się w granicach 12-13%. O zawartości białka, decyduje głównie genotyp, warunki wilgotnościowe i nawożenie azotem. Tłuszcz stanowi około 2-2,5 % s.m. Jęczmień jest także bogatym źródłem soli mineralnych i witamin.

Większość krajowej produkcji jęczmienia przeznacza się na paszę. Jest on doskonałym źródłem energii dla przeżuwaczy. Ze względu na dość wysoką zawartość włókna, jego zastosowanie w żywieniu zwierząt monogastrycznych jest bardziej ograniczone. Wadą jęczmienia, jako paszy dla „jednożołądkowców”, jest także zawartość związków antyżywieniowych, takich jak β-glukany, arabinoksylany, czy taniny. Zawartość fitynianów, nie jest szkodliwa, uniemożliwiają one jednak przyswajanie przez zwierzęta fosforu zgromadzonego w ziarnie.

Z wyżej wymienionych powodów, stosowanie jęczmienia w żywieniu młodych zwierząt, powinno być ograniczone. Prosięta w wieku do 4 tygodni, w ogóle nie powinny go spożywać, w paszach dla zwierząt starszych, nie powinien zaś przekraczać 10% składu mieszanki. Palone, lub tostowane ziarna jęczmienia, podane prosiętom w niewielkiej ilości bardzo skutecznie ograniczają występowanie biegunek bakteryjnych.

Jęczmień, jest doskonałą paszą dla tuczników, jak i zwierząt rozpłodowych. Ze względu na dość wysoką wartość energetyczną, i dobrą jakość białka jego zawartość w mieszankach typu „grower” i „finisher”, może być praktycznie nieograniczona. Istnieją badania, świadczące o tym, że możliwy jest tucz starszych tuczników (80-110 kg), mieszanką złożoną jedynie z dobrej jakości jęczmienia (>13% białka), lizyny i premiksu mineralno – witaminowego, bez dodatku pasz wysokobiałkowych! Przy prawidłowym zbilansowaniu dawki pokarmowej, tuczniki wykazują podobne przyrosty, jak te, żywione paszą z dodatkiem śruty sojowej poekstrakcyjnej. Obniża to znacząco koszty paszy, a co za tym idzie całej produkcji. Dodatkowo, obecność jęczmienia w dawce, poprawia jakość słoniny. Jest ona twardsza i bardziej jędrna.