Zapewnienie lochom dostatecznej ilości składników pokarmowych na każdym etapie produkcji jest bardzo trudnym zadaniem. Wymaga stałej oceny kondycji macior i ustalania na tej podstawie dziennej dawki paszy, indywidualnie dla każdej sztuki. Większość stosowanych dziś sposobów karmienia loch wykorzystuje urządzenia pozwalające na ręczne lub automatyczne sterowanie dozowaniem określonej mieszanki.

Lochy luźne

W tym sektorze lochy są utrzymywane w pojedynczych kojcach, a pasza zadawana jest do koryta biegnącego wzdłuż ciągu klatek. Przy każdym stanowisku znajduje się często poidło smoczkowe. Woda może też być wlewana bezpośrednio do koryta. W nowoczesnych chlewniach montuje się specjalny system, który pozwala utrzymywać na całej długości koryta stały poziom wody.

W budynkach, w których zainstalowano paszociąg, pasza, nim trafi do koryta, musi często przejść przez dozownik. Znajduje się on tuż przy głównej linii paszociągu i stanowi integralną część z rurą łączącą koryto z paszociągiem. Dozownik przydzielony do jednego stanowiska wykonany jest z przezroczystego tworzywa sztucznego, na którym znajduje się podziałka mającą ułatwić ustawienie ilości dozowanej paszy. W większości spotykanych rozwiązań w środku tuby dozownika jest plastikowa tuleja (stanowiąca ruchome dno), która została przymocowana do ruchomego drążka wykonanego ze stali nierdzewnej. Dodatkowo wewnątrz dozownika zamontowano korek zamykający otwór w ruchomej tulei. Kiedy pasza osiągnie ustalony poziom, za pomocą sznurka wyciąga się korek i mieszanka wsypuje się do koryta. Można też wszystkie sznurki korków tak połączyć z dodatkowym sznurem, aby jednym pociągnięciem otworzyć równocześnie wszystkie korki. Poprzez ruch metalowym drążkiem w dół lub w górę reguluje się wysokość położenia wspomnianej tulei i w taki sposób ustala się wielkość dawki paszy, jaka ma trafić z paszociągu do koryta. Im tuleja znajduje się wyżej, czyli bliżej wylotu paszy z głównej linii paszociągu, tym mniej paszy będzie zadanej dla wybranej lochy.