Można wyróżnić kondycję: rozpłodową, opasową, wystawową, głodową. Prawidłowej produkcyjności loch można oczekiwać wtedy, kiedy samica pozostaje w kondycji rozpłodowej. Kondycja opasowa oznacza zatuczenie zwierzęcia, a głodowa jego niedożywienie i wyniszczenie. Ocena kondycji ciała jest bardzo dobrym sposobem na monitorowanie stanu zdrowia zwierzęcia. Umożliwia określenie statusu żywieniowego, co jest szczególnie ważne przy przechodzeniu z jednego poziomu produkcji na inny (np. locha prośna - locha karmiąca). Jest też podstawą zmian w sposobie żywienia i utrzymania, tak aby w pełni pokryć potrzeby zwierząt.

OTŁUSZCZENIE LOCH

Badania, w ramach których kontrolowano kondycję loch w okresie ich użytkowania, jednoznacznie wskazują na istnienie zależności między otłuszczeniem samic a długością ich użytkowania w stadzie. Odzwierciedla to dodatnia i wysoka korelacja (r) równa 0,346. Potwierdzono też zależność między poziomem żywienia samic w okresie karmienia potomstwa a czasem oczekiwania na wystąpienie rui po ich odsadzeniu, liczbą dojrzałych pęcherzyków jajnikowych owulujących w czasie rui oraz przeżywalnością zarodków i płodów do 30. dnia ciąży (tabela 1.). Dla białka zależność jest bardzo wysoka (r = 0,63), dla energii tylko nieznacznie mniejsza (r = 0,43). Wyniki badań dotyczących wpływu poziomu żywienia loch przed porodem i w czasie laktacji na długość okresu między odsadzeniem i pierwszym pokryciem przedstawiono w tabeli 2. Dobrej produkcyjności można oczekiwać wtedy, kiedy lochy w cyklu rozpłodowym są żywione prawidłowo. Przy wysokim poziomie żywienia w laktacji okres od odsadzenia do skutecznego pokrycia ulega istotnemu skróceniu, według danych przedstawionych w tabeli 2., o ok. 10 dni, a odsetek loch pokrytych w czasie 10 dni od odsadzenia miotu ulega zwiększeniu średnio o 21-34 pkt. procentowych. Oznacza to, że muszą one otrzymywać paszę w ilości pokrywającej zapotrzebowanie bytowe i produkcyjne, z zachowaniem właściwego stosunku białka i energii w jednostce masy (kg). Z punktu widzenia produkcyjności loch, większe znaczenie od kondycji wyrażonej poziomem rezerw tłuszczowych może mieć poziom strat zasobów lipidów podczas laktacji. Nie wykazano zależności między grubością słoniny w zaawansowanej ciąży (przed oprosieniem) a czasem oczekiwania na wystąpienie rui po odsadzeniu miotu. Jednak większe ubytki tłuszczu w czasie karmienia prosiąt wydłużały okres od odsadzenia do pierwszej rui i zmniejszały wskaźnik skuteczności krycia. Dlatego żywienie loch w laktacji powinno ograniczać straty tłuszczu i białka z organizmu. Straty masy ciała przekraczające 12,5 proc. powodują obniżenie poziomu ważnego w reprodukcji hormonu - LH. Zmniejszenie grubości słoniny ponad 21 proc. prowadzi do gwałtownego spadku insuliny. Tylko optymalny poziom wymienionych substancji czynnych, tj. LH i INS, gwarantuje prawidłowy przebieg zdarzeń rozrodczych.