Długi okres braku opłacalności produkcji wieprzowiny spowodował istotne zmiany w liczbie loch utrzymywanych w krajach należących do Unii Europejskiej. Na rys. 1 przedstawiono, jak zmniejszyło się pogłowie loch w końcu 2012 roku, w porównaniu do roku 2011 oraz do roku 2004.

Spośród krajów UE, w których pogłowie loch wynosi ponad 400 tys. w porównaniu do 2011 roku, liczba loch zmniejszyła się najbardziej we Włoszech (-12,3 proc.), a także w Polsce (-10,0 proc.). Niewielki wzrost pogłowia loch odnotowano w Belgii (+1,7 proc.) oraz Wielkiej Brytanii (+2,1 proc.). Zmiany w liczbie loch w poszczególnych krajach są jeszcze bardziej widoczne w dłuższym czasie. Od 2004 roku, w którym Polska przystąpiła do UE, praktycznie we wszystkich krajach pogłowie loch uległo zmniejszeniu. Spośród omawianych wcześniej krajów, w porównaniu do roku 2004 największa redukcja liczby loch nastąpiła w Polsce (-38,6 proc.), natomiast najniższą odnotowano w Holandii (-3,9 proc.). W Czechach i Słowenii w okresie 2004-2012 stan loch zmniejszył się aż o około 57 proc. Przedstawione dane są odzwierciedleniem nie tylko wahań w opłacalności produkcji tuczników czy swobodnego handlu wieprzowiną pomiędzy krajami UE, ale także wynikają z rzeczywistej poprawy plenności loch. Dla wyjściowej plenności 20 prosiąt od lochy, każde zwiększenie plenności loch o 1 prosię pozwala ograniczyć stado loch o około 4 proc., bez wpływu na ogólną ilość odchowanych prosiąt.

Odbudowa pogłowia loch

Utrzymująca się od kilku lat dobra koniunktura dla produkcji zbóż spowodowała stopniową rezygnację części producentów z produkcji żywca wieprzowego. Jednak obecnie w sytuacji znacznego obniżenia się cen skupu zbóż paszowych należy się liczyć ze wzrostem zainteresowania produkcją tuczników, a tym samym także produkcją prosiąt. Warto więc przypomnieć, jakimi parametrami powinny się odznaczać loszki wprowadzane do stada.

Stan zdrowotny zawsze najważniejszy

Wprowadzanie nowych loszek do stada może być powodem wystąpienia problemów wtedy, gdy nieprzestrzegane są podstawowe zasady postępowania.

Istotnym elementem jest zakup i wprowadzanie do stada podstawowego tylko w pełni zdrowych zwierząt.

Po zakupie zwierzęta powinny przejść kwarantannę w celu koniecznej obserwacji stanu zdrowotnego, a także wykonania niezbędnych badań serologicznych. Ich celem będzie potwierdzenie, że zakupione zwierzęta są faktycznie w pełni wolne od chorób, które określono w dokumencie zakupu, jakim jest świadectwo weterynaryjne.