Wzrost zainteresowania uprawą krajowych roślin strączkowych warunkują różne czynniki. Duży wpływ na podjęcie decyzji miały i mają dopłaty do ich uprawy oraz obowiązek stosowania "zazielenienia" w gospodarstwach o powierzchni powyżej 15 ha. Chęć uprawy wynika też z korzyści agrotechnicznych oraz wzrostowych roślin, mających zdolność wiązania azotu atmosferycznego przez obecne w systemie korzeniowym bakterie brodawkowe. Poszczególne gatunki roślin strączkowych mają odmienne wymagania środowiskowe, co powoduje, że nie wszystkie stanowiska są odpowiednie do ich uprawy; jest to istotny czynnik ograniczający powierzchnię zasiewu bobowatych. Rośliny strączkowe wpływają jednak korzystnie na środowisko i rośliny następcze, co przemawia za ich uprawą. Najważniejsza w aspekcie ich wartości i przydatności paszowej jest duża zawartość białka w nasionach.

Stosowanie nasion łubinów w mieszankach przemysłowych wytwarzanych w mieszalniach pasz jest ograniczone. Wynika to z braku regularnych dostaw surowca do wytwórni. Kolejnym czynnikiem jest zmienny w poszczególnych latach skład chemiczny nasion, przede wszystkim białka. Zróżnicowana zawartość substancji antyodżywczych utrudnia wykorzystanie nasion łubinów w żywieniu świń. Występujące w dużych stężeniach alkaloidy mogą hamować przewodzenie w układzie nerwowym, co niekorzystnie wpływa na układ pokarmowy i krążenia zwierząt. Widocznym objawem działania alkaloidów jest zmniejszenie pobierania paszy (Kim i wsp., 2007; Prusiński, 2007).

Przedmiotem opracowania jest żywienie świń rosnących, warchlaków i tuczników mieszankami z udziałem łubinu wąskolistnego. Łubin wąskolistny w porównaniu np. z łubinem żółtym osiąga większe plony, szybciej dojrzewa i jest mniej podatny na antraknozę, co jest jego zaletą. Zawartość białka w nasionach zależy głównie od pogody (temperatury, opadów) w okresie wegetacji, ale też od odmiany (tabela).

W tabeli przedstawiono skład podstawowy wybranych odmian łubinu wąskolistnego zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze Odmian. Różnice w zawartości białka i włókna są znaczące, sięgają odpowiednio: 5,65 pkt. proc. (Neptun - Bojar) oraz 5,09 pkt. proc. (Bojar - Neptun); wskazana zależność jest problemem. Najwięcej białka zawierają odmiany Graf i Neptun, a najmniej odmiana Bojar. Z żywieniowego punktu widzenia ważny jest poziom włókna surowego, im jest go mniej, tym lepiej; najlepsze odmiany to Neptun i Dalbor.

BADANIA WŁASNE