Odpowiednia wysokość laktacji, jest podstawą uzyskiwania dużych i silnych miotów. Prosięta żywione dostateczną ilością mleka, cechują się ponadto większą odpornością, a mioty są bardziej wyrównane, pod względem wielkości. Niestety, skomponowanie odpowiedniego składu mieszanki paszowej, przeznaczonej na okres laktacji nie jest proste.

W czasie laktacji, następuje intensywne zużycie rezerw metabolicznych, utrzymywanych w tkance tłuszczowej, kościach, czy wątrobie. Rezerwy te, nie są jednak w stanie zapewnić odpowiednio wysokiej produkcji mleka. Stąd też, ważne jest, aby mieszanka paszowa, zaspokajała zarówno zapotrzebowanie bytowe, jak i gwarantowała odpowiednią wysokość laktacji. Największym problemem w żywieniu loch karmiących, jest niskie pobranie paszy. Po porodzie maciory wraz z miotem, utrzymywane są w pomieszczeniach, o temperaturze dostosowanej do wymagań cieplnych prosiąt. W pierwszych dniach życia, powinna ona wynosić 28 ºC, następnie 26 ºC. Lochy, preferują jednak znacznie chłodniejsze pomieszczenia. Optymalny zakres temperatur, dla macior, wynosi 15-18 ºC. Wysoka temperatura, panująca w porodówkach, sprawia, że spożycie paszy przez lochę, może spaść nawet o 50 proc.. Poza tym, apetyt macior, ulega także zmniejszeniu, w skutek wycieńczenia organizmu porodem. Mieszanka paszowa, przeznaczona na okres laktacji, powinna, więc cechować się wysoką koncentracją składników odżywczych, i smakowitością.

Zaleca się, aby koncentracja energii, w mieszance dla loch karmiących, znajdowała się w zakresie 13,5-13,7 MJ/kg. Aby uzyskać wysoką laktację, należy także zapewnić odpowiednią ilość białka w mieszance. Szacuje się, że mieszanka dla loch karmiących, powinna zawierać od 16,5 do 18,5 proc. białka ogólnego. Niezwykle istotne jest zapewnienie odpowiedniego poziomu makroskładników. W ciągu laktacji, locha wydala z organizmu blisko 700 g wapnia i 500 g fosforu. Ubytek ten, należy uzupełnić za pomocą mieszanki treściwej. Prawidłowo zbilansowana pasza, powinna zawierać 0,75 proc. wapnia i 0,60 proc. fosforu. Niezbędne jest także zbilansowanie składu mieszanki, pod kątem witamin i mikroelementów.