Mykotoksyny, to produkty przemiany materii, grzybów pleśniowych, rozkładających materie organiczną. Ich obecność w paszy, jest szkodliwa dla wszystkich zwierząt monogastrycznych. Skutki zatrucia mykotoksynami, są jednak szczególnie „bolesne” w przypadku loch. Szkodliwe związki, nie tylko, bowiem uszkadzają narządy wewnętrzne zwierząt, znacząco obniżają również parametry rozpłodu.

W żywieniu świń, największe znaczenie mają zatrucia ochratoksynami i zearalenonem. Ochratoksyny, występują w ziarnach zbóż porażonych grzybami Aspergillus ochraceus, z kolei zearalenon, najczęściej wykrywany jest w kukurydzy, zanieczyszczonej pleśniami z gatunku Fusarium. Rzadziej spotyka się zatrucia wywołane przez aflatoksyny, występujące w poekstrakcyjnej śrucie sojowej i arachidowej. Występowaniu mykotoksyn, sprzyja niewłaściwe przechowywanie (narażenie na działanie wilgoci), oraz niewłaściwie przeprowadzony zbiór zbóż.

Początkowe objawy zatrucia mykotoksynami, to spadek apetytu, połączony niekiedy z wystąpieniem biegunki. Silne zatrucie, może skutkować zaleganiem zwierząt, całkowitym zaprzestaniem pobierania paszy i wystąpieniem przebarwień skórnych. Obecność mykotoksyn w paszy, może prowadzić do uszkodzenia wątroby i płuc, a w przypadku wyjątkowo silnych zatruć, dochodzić może do upadków zwierząt.

Zatruciom mykotoksynami, często towarzyszą zaburzenia rozrodu. Szczególnie niebezpieczne, są zatrucia zearalenonem. Pierwsze objawy zatrucia tą substancją, mogą niekiedy przypominać wystąpienie rui. Charakterystycznym objawem, jest zaczerwieniony i obrzmiały srom. Długotrwałe narażenie zwierząt, na spożycie zearalenonu, może powodować zaburzenie cyklu rujowego, problemy z zapłodnieniem, a także ronienia miotów. Grożne są także zatrucia innymi mykotoksynami. Mogą one skutkować poronieniami, a także rodzeniem martwych prosiąt. Mykotoksyny wpływają też niekorzystnie na wielkość miotów, a prosięta pochodzące od loch żywionych paszą skażoną mykotoksynami, są słabsze, mniej żywotne i bardziej narażone na infekcje. Mykotoksyny w znaczący sposób, mogą, więc pogorszyć użytkowość rozpłodową loch.