Nanocząstki srebra od kilku już lat wykorzystywane są dość powszechnie w medycynie – stanowią doskonały środek antybakteryjny i przeciwzapalny, dzięki czemu znajdują swoje zastosowanie chociażby w leczeniu oparzeń, trudno gojących się ran, czy w implantologii.  Od pewnego czasu coraz odważniej mówi się także o ich zastosowaniu w produkcji zwierzęcej. Pojawiają się nawet pomysły dotyczące doustnego podawania nanosrebra zwierzętom, co mogłoby mieć wpływ na ograniczenie występowania zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego. Ta idea na razie nie ma szans na szersze zaistnienie, gdyż podawania zwierzętom tego typu substancji zakazane jest obecnie przez Komisję Europejską. Nie mniej jednak nanosrebro może być jskładnikiem środków przeznaczonych do dezynfekcji pomieszczeń, odkażania ran (chociażby tych powstałych w wyniku kastracji) czy jako element filtrów oczyszczających powietrze z odorów. Niestety, nanosrebro niesie również ze sobą pewne zagrożenia.

Jak mówi nam dr hab. Tomasz Niemiec z Katedry Żywienia i Biotechnologii Zwierząt Wydziału Nauk o Zwierzętach SGGW, podstawowe zagrożenie związane z nanosrebrem wynika z przedostania się nanosrebra do otoczenia: Trudno jest przewidzieć konsekwencje "uwolnienia" do środowiska dużych ilości nanocząstek srebra. O ile jako dodatek do pasz dla zwierząt nanosrebro jest zakazane, to jednak jako składnik preparatów dezynfekcyjnych, farb i innych materiałów budowlanych może być, przy wsparciu sił przyrody (np opadów atmosferycznych) wypłukiwane i kumulowane w glebie oddziałując na homeostazę danego ekosystemu. Zdolność wnikania i penetracji tkanek roślinnych i zwierzęcych oraz szkodliwość określonych dawek nanosrebra nakazuje szczególną ostrożność w postępowaniu z tym materiałem

 Mimo bardzo dużych możliwości jakie niesie ze sobą zastosowanie nanosrebra, jego wykorzystanie w rolnictwie musi być więc poprzedzone dokładnymi badaniami  dotyczącymi zarówno oddziaływania tej substancji na środowisko, jak i organizm zwierząt. 

 

Podobał się artykuł? Podziel się!