Niejednokrotnie jednak, z powodu rzadko wykonywanej diagnostyki zakażeń układu moczowo-płciowego, problem pozostaje nierozpoznany.

W praktyce wielu hodowców całkowicie nieświadomie niebezpieczeństwo lekceważy.

UKŁAD MOCZOWO-PŁCIOWY

Układ moczowo-płciowy loch obejmuje narządy rozrodcze oraz układ moczowy.

Wspólnymi częściami są przedsionek pochwy i srom. Narządami układu moczowego są nerki, moczowody, pęcherz moczowy oraz cewka moczowa. Nerki spełniają w organizmie trzy funkcje: wydalniczą (usuwanie produktów przemiany materii), endokrynną (produkcja hormonów lub ich prekursorów − reniny, prostaglandyny) oraz regulacyjną (utrzymanie homeostazy wodno-elektrolitowej).

Niezwykle ważny jest tutaj aspekt utrzymywania równowagi wodnej organizmu oraz zdolności do bilansowania stężenia elektrolitów. W praktyce oznacza to, iż w zależności od warunków środowiskowych, ilości i jakości pobieranej wody oraz paszy, nerki mają możliwość wytwarzania różnej ilości moczu o zmiennym składzie. Widzimy więc, iż jakiekolwiek zaburzenia w pracy nerek są niezwykle szkodliwe i decydują o kondycji i funkcjonowaniu całego organizmu. W ciągu doby przez nerki u świń przepływa około 1000 litrów krwi.

Z nerek mocz jest transportowany moczowodami do pęcherza moczowego.

Na zewnątrz wydalany jest przez cewkę moczową na granicy pochwy i przedsionka pochwy. Ze względu na bliskość układu rozrodczego oraz odbytu niezwykle łatwo dochodzi do infekcji układu moczowego.

ZAKAŻENIE UKŁADU MOCZOWEGO

Czynnikami predysponującymi do szeroko pojętego zakażenia układu moczowego są najczęściej nieprawidłowe warunki zoohigieniczne. Na pierwszym miejscu należy zwrócić uwagę na niewystarczającą ilość wody do picia. Może to być spowodowane złym rozmieszczeniem poideł (za nisko/za wysoko) lub brakiem przepustowości poideł (zalecane kontrole MINIMUM raz dziennie).

Problemem okazują się również śliskie podłogi zwiększające odsetek loch z urazami kończyn (nie wstają do poideł) oraz zbyt małe kojce ograniczające swobodę ruchów. Udowodniono, iż problem ZUM najczęściej dotyczy wieloródek, powyżej 4 laktacji. Spowodowane jest to najczęściej ociężałością zwierząt, związaną bądź to z zatuczeniem, bądź ogólną utratą kondycji. Zwierzęta niechętnie wstają do picia, w związku z czym oddają stosunkowo mniej moczu. Zaleganie moczu natomiast jest jedną z głównych przyczyn rozwoju infekcji układu moczowego.