Ziarno kukurydzy nieco różni się składem chemicznym od innych zbóż. W jego składzie również dominuje skrobia, jest jej jednak więcej niż w ziarnie pozostałych zbóż paszowych. Pasza ta zawiera też relatywnie wysokie ilości tłuszczu. Stanowi on przeciętnie 4 proc. składu ziarna. Dla porównania, w ziarnie pszenicy czy pszenżyta, tłuszcz to 1,5 – 2 proc masy. Niższa niż w innych zbożach jest za to zawartość białka i włókna. Białko stanowi przeciętnie 9 proc masy ziarna. Jest ono uboższe w lizynę, treoninę i tryptofan niż inne zboża. Włókno stanowi zaledwie 2,3 proc. masy ziarniaków.

Duża zawartość skrobi i tłuszczu, sprawia, że ziarno kukurydzy cechuje się zawartością energii metabolicznej na poziomie 14 MJ/kg. Chcąc jednak wykorzystać potencjał tej paszy, pamiętać musimy o kilku zasadach jej stosowania.

Niska zawartość białka i jego niekorzystny skład, sprawia, że aby w pełni wykorzystać potencjał genetyczny trzody, niezbędne jest staranne uzupełnienie tego składnika. Udział pasz wysokobiałkowych w takich mieszankach musi być nieco wyższy. Należy również starannie dobrać premiks, stosowany w składzie mieszanki. Na rynku dostępne są mieszanki o koncentracji aminokwasów dopasowanej do pasz z dużym udziałem kukurydzy.

Wysoka wartość energetyczna, w przypadku niektórych grup produkcyjnych, może nieść ze sobą negatywne efekty. Mowa tu przede wszystkim o lochach niskoprośnych i tucznikach w końcowej fazie wzrostu. W żywieniu obu grup wysoki udział kukurydzy powoduje nadmierny wzrost tkanki tłuszczowej. Dodatkowo, w przypadku tuczników, stosowanie tej paszy skutkuje pogorszeniem jakości słoniny. Dlatego też maksymalny udział ziarna kukurydzy w paszach dla tych grup, to 20 proc.

Kukurydza cechuje się niską zawartością włókna. Fakt ten, jest niewątpliwie korzystny w kontekście żywienia prosiąt i warchlaków – młode zwierzęta mają bowiem niską tolerancję na ten składnik paszy. Starsze zwierzęta cechują się jednak wyższym zapotrzebowaniem na włókno i pasze z wysokim udziałem ziarna kukurydzy mogą okazać się niewystarczającym jego źródłem. Dlatego też przygotowując mieszanki dla tuczników, a w szczególności dla loch, pamiętajmy o uzupełnieniu poziomu tego składnika za pomocą otrąb, czy przemysłowych koncentratów włókna.