We współczesnej produkcji żywca wieprzowego dominuje technologia żywienia zwierząt przy udziale pasz treściwych. W skład mieszanek paszowych wchodzą najczęściej surowce takie, jak śruty ze zbóż i nasion roślin strączkowych, śruty poekstrakcyjne i inne. Pasze takie charakteryzują się bardzo wysoką koncentracją suchej masy: zazwyczaj wynosi ona ok. 88 proc. Alternatywą dla tego systemu żywienia jest system żywienia paszą płynną.

Sama idea płynnego żywienia (zwanego także żywieniem "na mokro") nie jest naturalnie wynalazkiem ostatnich lat. W chowie świń ten system żywienia stosuje się od wieków, skarmiając w ten sposób wymieszane z wodą śruty zbożowe, otręby czy parowane ziemniaki. Wraz ze wzrostem wielkości stad, jaki obserwowaliśmy w ciągu ostatnich kilku dekad, system ten został właściwie cał-kowicie wyparty przez żywienie paszami treściwymi, głównie ze względu na bardzo dużą pracochłonność. Ostatnie kilkanaście lat przyniosło jednak pewien wzrost zainteresowania żywieniem zwierząt paszą płynną. Oczywiście, zmieniła się technologia. Parnik i wiaderko zastąpione zostały przez skomplikowane systemy, nad działaniem których czuwa komputer. Nakłady pracy związane z obsługą systemu sprowadzają się w zasadzie jedynie do dostarczenia surowców paszowych do zasobników. Zalet płynnego żywienia jest więcej, system ten ma jednak także swoje ograniczenia, które sprawiają, że nie na każdej fermie możliwe jest zastosowanie go.

Zanim napiszemy więcej na temat wad i zalet płynnego żywienia, warto pokrótce omówić zasadę działania samego systemu. Zacznijmy od początku: poszczególne rodzaje pasz ładuje się do specjalnych zasobników. Następnie za pośrednictwem przenośników ślimakowych zostają przemieszczone do mieszalnika. Jego zadaniem jest rozdrobnienie i wymieszanie komponentów paszowych na homogenną zawiesinę. Przy pomocy specjalnej pompy mieszanina zostaje następnie wtłoczona do systemu rur, który rozprowadza ją po całym obiekcie. Nad pracą instalacji czuwa naturalnie komputer, a także cała masa czujników na bieżąco kontrolujących pracę poszczególnych podzespołów. Niektóre systemy sprzężone są również z wagą zainstalowaną w jednej z komór tuczarni, co pozwala uzyskać dostęp do informacji na temat aktualnej m asy tuczników.

DUŻE OSZCZĘDNOŚCI