Nikogo nie trzeba przekonywać, że rosnąca ilość regulacji prawnych na co dzień nie ułatwia prowadzenia i rozwoju produkcji świń polskim producentom.  Dlatego Polski Związek Hodowców i Producentów Trzody Chlewnej przez powołanie specjalnego Konsorcjum przygotował specjalne wytyczne legislacyjne w przygotowanej strategii rozwoju tego sektora do 2030 r. W opracowaniu znalazły się przykłady przepisów i praktyk hamujących rozwój i funkcjonowanie wielkotowarowych producentów trzody chlewnej.

Na bazie dwóch ustaw: z dn. 19 października  1991 r o gospodarowaniu nieruchomościami  rolnymi Skarbu Państwa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1187) oraz ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 803), eksperci przytoczyli przykłady ograniczeń dla producentów świń jakie niosą ze sobą te dwa akty prawne.

Przede wszystkim jest tu wskazane niewystarczające współdziałanie Agencji Nieruchomości Rolnych z dzierżawcami w celu sprawnego realizowania inwestycji budowlanych na fermach, które wydzierżawili  w stanie nienadającym się często do produkcji. Często własnym kosztem i staraniem doprowadzili do używalności  lub ich rewitalizacji z własnych środków.

Eksperci zauważają, że podczas  współpracy  pomiędzy ANR, a rolnikiem, Agencja często wykorzystuje swoją silniejsza pozycję. Można to zauważyć w momencie, gdy przychodzi do ustalenia umowy, nie są one negocjowane na równych warunkach.

ANR domaga się często nadmiernych zabezpieczeń, ustalenia są jednostronnie zmieniane, a mimo deklarowanej możliwości likwidacji obiektów budowlanych, które nie nadają się do prowadzenia w nich racjonalnej gospodarki rolniczej, które często są zużyte technicznie, funkcjonalnie lub środowiskowo i idącej za tym możliwości obniżenia czynszu. Występuje w praktyce obligowanie dzierżawców do utrzymywania tych obiektów celem zawyżania czynszów.