Wszystko zależy od tego jaki chcemy mieć wynik żywo urodzonych prosiąt w naszym gospodarstwie. Podstawowym kryterium do rozważenia decyzji o brakowaniu i zwiększonej obserwacji lochy jest moment, gdy po kilku odchowanych miotach zaczyna rodzić mniej prosiąt niż sobie wstępnie założyliśmy. W niektórych gospodarstwach rolnicy pilnują minimalnej liczby 10 szt. żywo urodzonych prosiąt. Z kolei na dużych fermach ten graniczny poziom jest bardziej wyśrubowany.

Ważne jest, aby konsekwentnie zarządzać lochami w stadzie podstawowym. Jeżeli plenność fizjologiczna samicy w ciągu roku z miotu na miot nagle spada - czyli powtarza się w przybliżeniu przez dwa mioty - to jest to wyraźny sygnał aby ją wybrakować. Oczywiście zawsze zdarzają się wyjątki, bo długowieczność loch zależy nie tylko od genetyki zwierzęcia ale i od cech osobniczych danej lochy, a także od prawidłowych warunków chowu i żywienia.


Z reguły pierwsze trzy mioty lochy są mniej liczne. Od trzeciego do szóstego rodzi się największa liczba prosiąt. W większych gospodarstwach duża część loch jest brakowana najwcześniej po szóstym, ostatecznie ósmym miocie. Zdarza się jednak, że niektóre maciory są tak dobrymi matkami i w dodatku rodzą tak liczne mioty, że nikt nie decyduje się ich wykluczać ze stada. Trzeba jednak pamiętać, że są to pojedyncze przypadki.

Brakowanie loch nie powinno być przypadkowe. Dla całego stada wskaźnik wybrakowanych loch w stadzie powinien wynieść 40  proc. w ciągu roku. Na fermach poziom wymiany loch jest restrykcyjnie przestrzegany ponieważ nie można sobie pozwolić na niepowodzenia w rozrodzie. Przedział wymienionych samic w stadzie w ciągu roku sięga od 30 do nawet 50 proc.

Ważne jest, aby w stadzie podstawowym loch każda grupa technologiczna loch miała zbliżony rozkład demograficzny. Loszki z pierwszym miotem i lochy powyżej 6 wyproszenia powinny stanowić w całym stadzie od 20 do 30 proc. Reszta loch mieszczących się w przedziale od 2 do 6 wyproszenia powinna mieć zbliżony rozkład procentowy w grupie.

W produkcji intensywnej celem jest utrzymanie stada loch na poziomie średniego wieku 3,5-4 lat. Przy założeniu, że loszka podczas pierwszego krycia ma ukończone 240 dni życia.