Przewód pokarmowy loch jest znacznie dłuższy niż zwierząt młodych. W jego wnętrzu występują liczne koloni bakterii, które wydzielają do otoczenia różnego rodzaju enzymy. Dzięki temu lochy w większym stopniu niż warchlaki czy tuczniki trawią włókno pokarmowe. Specyfika budowy przewodu pokarmowego loch sprawia, że zwierzęta są również mniej podatne na działanie związków antyżywieniowych obecnych w paszy. Fakt ten sprawia, że śruta rzepakowa z powodzeniem może zastąpić sojową w mieszankach paszowych dla loch. Niestety – nie we wszystkich fazach cyklu rozrodczego.

Śruta rzepakowa, może być w zasadzie jedynym komponentem wysokobiałkowym, mieszanek treściwych dla loch niskoprośnych. Potrzeby pokarmowe tej grupy trzody, nie są wygórowane. Zapotrzebowanie zwierząt na białko, wynosi około 125 g/kg i w znacznej mierze może zostać pokryte śrutą rzepakową. Lochy wysokoprośne wykazują wyższe zapotrzebowanie na białko – ok 170 g/kg mieszanki treściwej. W tym przypadku konieczne jest włączenie w skład mieszanki dodatkowego źródła białka. Może to być poekstrakcyjna śruta sojowa lub śruta grochowa. W obu grupach górny limit zastosowania śruty rzepakowej to 10 proc. składu mieszanki. W obu przypadkach pamiętajmy o dokładnym zbilansowaniu poziomu lizyny – białko rzepakowe jest bowiem ubogie w ten składnik.

Niestety śruty rzepakowej nie powinno stosować się w czasie żywienia loch karmiących. Bierze się to z negatywnego wpływu, jaki surowiec ten wywiera na skład mleka. Mimo stałego doskonalenia odmian, śruta rzepakowa wciąż zawiera pewne ilości glukozynolanów, które po przedostaniu się do mleka mogą szkodzić prosiętom. Związki te negatywnie oddziałują na pracę tarczycy przez co zaburzeniu ulega tempo wzrostu prosiąt. Zwierzęta takie wykazują mniejsze przyrosty, są słabsze i wykazują wyższą śmiertelność. Dodatkowo, obecność pasz rzepakowych, może nadawać mieszance nieprzyjemny, gorzkawy smak, co zmniejsza spożycie paszy przez lochy.

Pamiętajmy jednak, że faza laktacji trwa zazwyczaj nie dłużej niż 4 tygodnie. W pozostałym okresie z powodzeniem można częściowo lub w całości zastąpić śrutę sojową, białkiem rzepakowym. Niesie to ze sobą wiele korzyści. Najważniejszym, jest oczywiście zmniejszenie kosztów paszy. Białko rzepakowe jest bowiem znacznie tańsze od sojowego, co pozwala zwiększyć opłacalność chowu. Duży udział włókna w składzie śruty, ogranicza konieczność stosowania dodatkowych źródeł tego składnika w paszach dla loch. Śruta rzepakowa to również cenne źródło ważnych dla loch składników mineralnych takich jak wapń czy fosfor.


Podobał się artykuł? Podziel się!