Pasze rzepakowe są cenną alternatywą dla śruty sojowej w żywieniu świń. Poekstrakcyjna śruta, makuch, czy całe nasiona rzepaku szczególnie dobrze sprawdzają się w tuczu świń, jednak mogą być również stosowane w paszach dla loch nisko prośnych. Jednak jednym z warunków bezpiecznego stosowania pasz rzepakowych, jest wzbogacenie mieszanki dodatkową dawką jodu. Obecne w rzepaku i produktach jego przetwórstwa glukozynolany zaburzają bowiem metabolizm tego pierwiastka. O ile więc podstawowa dawka jodu wynosi w przypadku prosiąt i macior 0,6 mg/kg paszy a w przypadku tuczników 0,15 mg/kg mieszanki, to jeżeli stosujemy śrutę, makuch lub nasiona rzepaku, poziom ten musi być wyraźnie większy. Rekomendowany udział tego pierwiastka w mieszankach z udziałem pasz rzepakowych wynosi od 1 do 1,5 mg/kg.

Niedobory jodu mogą mieć groźne konsekwencje. Wprawdzie dzienne zapotrzebowanie świń na ten pierwiastek jest niewielkie, to przy braku jodu w organizmie dochodzi do obniżenia produkcji hormonów tarczycy, których skutkiem są zaburzenia metabolizmu. U tuczników znacznie wydłuża to okres wzrostu, u loch może powodować wysoką zamieralność zarodków i płodów, a u prosiąt odnotowuje się obniżoną żywotność, charłactwo i zanik odruchu ssania, co prowadzi do wysokiej śmiertelności osesków.