Mogą wówczas wystąpić: zaburzenia rozrodu, zespół oddechowy świń PRDC, zespół skórno - nerkowy świń PDNS, a także PMWS - chyba najważniejszej i przynoszącej największe straty ekonomiczne wśród chorób objętych ogólną nazwą cirkowirozy, czyli PCVD.

Zakażenie PCV2 jest niezbędne do wystąpienia PMWS, ale większość badań wskazuje na to, że do wystąpienia tej fatalnej w skutkach choroby obok PCV2 musi współistnieć jeden lub więcej dodatkowo towarzyszących czynników. Na zaostrzenie objawów zakażenia wirusem ma wpływ występowanie w stadzie m.in. parwowirusa świń, PRRSV oraz Mycoplasma hyopneumoniae.

Najbardziej dotkliwą stratą związaną z wystąpieniem PMWS są padnięcia prosiąt w okresie poodsadzeniowym. Objawy choroby najczęściej pojawiają się u prosiąt od 6. do 20. tygodnia życia. U zwierząt obserwujemy wyniszczenie depresję, bladość, biegunkę, duszność, powiększenie węzłów chłonnych pachwinowych i niekiedy żółtaczkę. Do kosztów powodowanych przez tę chorobę można również zaliczyć: spadek przyrostów masy ciała, słabe wykorzystanie paszy oraz zwiększone wykorzystanie antybiotyków w stadzie.

Na podstawie badań epidemiologicznych przeprowadzonych w ostatnich latach w Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Hiszpanii i w Danii wśród głównych czynników zwiększających ryzyko wystąpienia PMWS w stadzie, określono: występowanie PRRS w stadzie - zakażenie lub szczepienie, inne zakażone stada w okolicy w odległości do 3 km, zakup większych grup loszek remontowych (powyżej 500 szt. rocznie), wielkość stada (powyżej 400 loch w stadzie podstawowym), pobieranie nasienia na fermie i inseminacja tym nasieniem, aktywne zakażenie ciężarnych samic parwowirusem (PPV), wysoki poziom przeciwciał parwowirusa (PPV) u tuczników.

Wystąpienie PMWS możemy zawsze ograniczyć i jednocześnie pozytywnie wpłynąć na zdrowotność stada przestrzegając następujących zasad: zachowując wysoki poziom biobezpieczeństwa na fermie, czyli - zawsze stosować kwarantannę dla nowo wprowadzonych zwierząt na teren gospodarstwa, zmieniać obuwie/ubrania przed wejściem na teren chlewni, przemieszczać tuczniki przez osobne, korytarze/pomieszczenia, które nie będą się krzyżowały z innymi sektorami technologicznymi, zachowywanie pustych okresów w użytkowaniu budynków szczególnie w sektorze porodówek (z dokładnym myciem i dezynfekcją), zwalczanie pasożytów zewnętrznych oraz szczepienie loch przeciwko ZZZN.

Ważne jest również to, że nie ma gospodarstwa lub fermy, w której by ograniczono PMWS bez poprawy warunków środowiskowych i zarządzania.

Podobał się artykuł? Podziel się!